In veel tradities, zoals bij inheemse volkeren in Noord- en Zuid-Amerika, wordt de drum gezien als een levend instrument. De drum staat symbool voor het hartritme van de aarde, verbinding met natuur en voorouders, intentie en persoonlijke kracht. Tijdens het maken van een drum wordt vaak aandacht besteed aan het zetten van een vaak persoonlijke intentie, dankbaarheid voor het gebruikte materiaal (hout, huid), en een ritueel moment bij het opspannen of “tot leven wekken” van de drum.
De “spirit van de drum” kan ook jouw eigen energie zijn die je in het instrument legt. De keuzes die je maakt (kleur, strings en versiering), de intentie waarmee je werkt en de ervaringen die je meeneemt in het proces. Daardoor voelt een zelfgemaakte drum vaak krachtiger of persoonlijker dan een gekochte drum.
Tijdens een drummaking weekend ontstaat er vaak verbinding met de andere deelnemers in de groep. Omdat iedereen een gedeeld ritme heeft en een gezamenlijke ceremonie of (eerste) drumcirkel beleeft. Die gezamenlijke beleving wordt ook vaak “de spirit van de drum” genoemd. Een drummaking weekend begint zelden met alleen hout en huid. Het begint meestal met een verlangen. Een verlangen naar ritme. Naar eenvoud. Naar iets "oers" dat onder de lagen van het dagelijks leven ligt te wachten.
Wanneer mensen spreken over “de spirit van de drum”, bedoelen ze iets wat moeilijk in één zin te vatten is. Misschien is het is de ervaring is dat een drum méér is dan een instrument. Jouw drum is de drager van jouw verhaal en van jouw intentie. In veel inheemse tradities, wordt de drum gezien als de stem van de aarde. Het ritme wordt vaak vergeleken met een hartslag, het eerste geluid dat we als mens horen in de baarmoeder. De drum herinnert ons aan dat oorspronkelijke ritme. Het herinnert ons aan thuiskomen in onszelf en in ons lichaam.
Bij sjamanistische culturen werd (en wordt) de drum gebruikt als voertuig tussen werelden: een middel om contact te maken met het spirituele veld, met voorouders of met innerlijke wijsheid. Niet omdat de drum “magisch” is, maar omdat herhaling van ritme het bewustzijn kan veranderen. Het brengt focus, verstilling, soms zelfs trance.
Bijna iedereen voelt iets wanneer een drum begint te klinken. Ons lichaam reageert, je adem verandert en je voeten willen bewegen.
Dat is de spirit van de drum.
Tijdens een drummaking weekend wordt niet alleen een instrument gemaakt; er wordt een relatie opgebouwd.
Je begint vaak met losse materialen zoals een houten frame, een dierenhuid, strings van het dier. Op het eerste gezicht zijn het objecten. Maar al snel verandert de benadering.
Er ontstaat aandacht. Waar komt het hout vandaan? Van welk dier is de huid? Wat betekent het om met deze materialen te werken? Achterliggend zit vaak de gedachte van wederkerigheid. Als we iets uit de natuur ontvangen, doen we dat met respect. De begeleiders nodigen deelnemers uit om stil te staan bij dankbaarheid voor het dier en de boom. Niet uit schuldgevoel, maar uit erkenning van verbondenheid. Wanneer je de natgemaakte huid over het frame spant en de strings kruislings aantrekt, gebeurt er iets bijzonders. Het vraagt kracht, zachtheid, geduld én vertrouwen. Je handen werken, maar je hoofd wordt stiller. Langzaam zie je vorm ontstaan en voel je "dit wordt mijn drum".
De beweging die je maakt inspannen en daarna ontspannen is net als in het leven. Door je inspanning creëer je iets moois om daar te ontspannen en te genieten van je creatie.
Op het moment dat de huid droogt en zich strak trekt, hoor je de eerste klank. Vaak is dat een emotioneel moment. Alsof iets wakker wordt. Letterlijk in de drum maar vaak ook in je lichaam.
Er liggen verschillende filosofieën onder zo’n weekend:
Ritme is universeler dan taal. Voordat we spreken, bewegen we. Voordat we redeneren, voelen we. De drum herinnert ons aan dat pre-verbale weten dat in een ieder van ons aanwezig is.
Veel tradities geloven dat intentie invloed heeft op hoe we iets ervaren. Wanneer je een drum maakt met een duidelijke intentie, bijvoorbeeld kracht, heling en creativiteit, wordt het instrument een anker voor die kwaliteit. Elke keer dat je speelt, herinner je jezelf daaraan.
In een wereld van snelheid is handwerk een tegenbeweging. Het vertraagt. Het vraagt aanwezigheid. Het brengt je in het hier en nu. Door die aandacht die je besteed in het moment vergroot je de waarde.
Een drummaking weekend is zelden individueel. Je werkt samen in een ruimte waar anderen hetzelfde proces doormaken. Er wordt gelachen, soms gehuild, soms in stilte gewerkt. Die gedeelde energie draagt bij aan wat vaak de “groepsspirit” wordt genoemd. Door de anderen om je heen krijg je gelijk mooie spiegels, waardoor je nog rijker kan worden. Dit versterkt het gevoel van verbinding en bedding want je beweegt samen door zo'n weekend heen.
Wat bijzonder is: de spirit van de drum blijft niet op het weekend. Iedere keer dat je speelt, activeer je opnieuw wat daar is ontstaan in je hart, mind en lichaam.
Misschien gebruik je je drum in een meditatie, misschien in een drumcirkel, misschien gewoon thuis, wanneer je behoefte hebt aan gronding. De drum vraagt niets ingewikkelds, alleen maar aanwezigheid. Telkens wanneer je het ritme volgt, herinnert iets in jou zich dat er een hartslag in alles is en dat jij daar deel van uit maakt. Met je hele zijn, lichaam en ziel.