Bij het woord trauma denken we vaak aan grote, ingrijpende gebeurtenissen. Maar verandering begint juist bij het herkennen van de kleine momenten die zich ongemerkt opstapelen.
Microtrauma’s zijn subtiele ervaringen waarin je je niet gezien, niet gehoord, niet veilig of niet volledig geaccepteerd voelde. Op zichzelf lijken ze misschien klein. Je gaat door. Je functioneert. Je relativeert.
Maar je zenuwstelsel relativeert niet.
Wat niet volledig doorvoeld wordt, wordt opgeslagen.
Wat niet erkend wordt, blijft onderhuids meebewegen.
Binnen Innerchanges, tijdens bijvoorbeeld Traumatherapie met Holistische CMFT kijken we niet alleen naar wat er is gebeurd, maar vooral naar wat er in jou is blijven hangen. Niet om het verleden te analyseren, maar om je bewustzijn te vergroten. Want pas wanneer je herkent wat je lichaam draagt, dit bewust worden helpt je hierbij, kun je kiezen om het los te laten.
Opmerkingen die nét onder de radar blijven. Sarcasme. Een grap die eigenlijk pijn doet.
Wanneer dit zich herhaalt, kan je systeem in een lichte staat van paraatheid blijven staan.
Wanneer iemand zonder uitleg afstand neemt, kan dat je basisvertrouwen raken. Je gaat zoeken naar wat jij gemist hebt — terwijl je vooral veiligheid miste.
Wanneer jij steeds degene bent die draagt, motiveert of oplost, kan dat je eigen stroom blokkeren.
Wanneer je jezelf structureel aanpast om geaccepteerd te worden, raak je stukje bij beetje verwijderd van je innerlijke kompas.
Altijd sterk moeten zijn. Altijd begripvol. Altijd positief.
Onderdrukte emoties verdwijnen niet — ze verplaatsen zich naar het lichaam.
Intens samensmelten kan prachtig voelen. Maar wanneer je je eigen grenzen en verlangens niet meer voelt, lever je iets van jezelf in.
Inspiratie is gezond. Maar wanneer je je eigen wijsheid structureel ondergeschikt maakt aan een ander, verzwakt je innerlijke leiderschap.
Heling begint niet met oplossen.
Heling begint met waarnemen.
Kun je herkennen waar jij spanning bent gaan vasthouden?
Waar je je energie hebt aangepast?
Waar je jezelf kleiner of juist harder hebt gemaakt?
Binnen Innerchanges werken we vanuit het lichaam. Niet om verhalen te herhalen, maar om je systeem opnieuw veiligheid te laten ervaren. Want pas in veiligheid kan ontspanning ontstaan. En pas in ontspanning ontstaat ruimte voor verandering.
De volgende oefeningen helpen je om uit je hoofd terug in je lichaam te zakken zodat je niet alleen begrijpt wat er gebeurt, maar het ook werkelijk kunt loslaten.
Het doel van deze oefening is om uit je hoofd te zakken en in je lichaam en contact maken met de grond onder je voeten.
Zo doe je het
Je tenen bevatten veel zenuwuiteinden die verbonden zijn met je balans en zenuwstelsel.
Rond de 5e herhaling kun je een subtiele warmte voelen opstijgen.
Rond de 15e keer merk je vaak dat je kaak verzacht en je nek ontspant.
Laat je uitademing telkens dieper zakken richting je buik.
Blijf 30–60 seconden in deze positie totdat je merkt dat je:
Dit zijn signalen dat je zenuwstelsel schakelt naar rust.
Een zachte oefening in mildheid voor jezelf
Soms dragen we meer dan nodig is. Gedachten, verwachtingen of oude pijn. Loslaten betekent niet dat iets onbelangrijk was. Het betekent dat jij jezelf rust gunt.
Lees rustig. Adem bij elke letter diep in en uit.
Verandering begint niet met harder werken aan jezelf. Verandering begint met zachter worden.
Elke keer dat je bewust ademt. Elke keer dat je spanning opmerkt. Elke keer dat je kiest om terug te keren naar je lichaam, versterk je je innerlijke fundament.
Innerchanges werkt aan thuiskomen in jezelf. Over persoonlijk leiderschap van binnenuit. Over voelen wat van jou is en loslaten wat dat niet is.
Gun jezelf die beweging, stap voor stap en van binnen naar buiten.
Gronden betekent, in praktische zin, volledig aanwezig zijn in je lichaam en in het hier-en-nu. Niet zweverig weg, niet opgesloten in je hoofd, maar bewust aanwezig in je lichaam. Veel mensen herkennen gronden in hun lichaam als een gevoel van zwaarte in het bekken. Zwaardere benen en voeten, een ademhaling die vanzelf lager zakt richting de buik. Minder mentale ruis, zover gaande als zelfs stilte in hun hoofd. Een innerlijk gevoel van: ik ben hier, ik val niet om. Spiritueel wordt gronden vaak ervaren als het laten landen van de ziel in het lichaam, het zakken van energie van het hoofd naar het hart, de buik en uiteindelijk de aarde. Het raakt aan een lichamelijk gevoel van veiligheid, bestaansrecht en een diepere vorm van vertrouwen in het lichaam en het leven.
Voor veel mensen is dat niet vanzelfsprekend. Zeker bij trauma, langdurige stress of overprikkeling verschuift het zwaartepunt van leven naar het hoofd in plaats van de buik. Denken wordt een manier om controle te behouden, om te verklaren, te analyseren en vooruit te lopen op wat eventueel zou kunnen gebeuren. Ondertussen raakt de mens het contact met zijn of haar voelen steeds verder kwijt en dit verdwijnt naar de achtergrond. Soms subtiel, soms in de vorm van duidelijke dissociatie met zichzelf. Het lichaam wordt dan geen plek om te verblijven, maar iets waar je zo min mogelijk bij stil wilt staan.
Psychologisch gezien gaat “uit je hoofd komen” niet over het afwijzen van denken, maar over het herstellen van de natuurlijke volgorde: eerst voelen en ervaren en daarna pas denk Biologisch gezien hoort het denken te volgen op wat het lichaam eigenlijk al weet. Dat vraagt vertraging en bereidheid om sensaties op te merken zoals druk, warmte of spanning, zonder meteen te hoeven begrijpen waar het vandaan komt.
1.2 Gronding (en CMFT) - Gronden nodigt uit om lichamelijk aanwezig te blijven bij wat zich aandient, in plaats van er bovenuit te stijgen.
Binnen CMFT krijgt gronden een extra belangrijke rol. CMFT werkt met verbinding, spiegelen en gerichte aandacht. Wanneer je jezelf ziet, of gespiegeld wordt, gebeurt er vrijwel altijd iets in het zenuwstelsel. Emoties kunnen ineens opkomen, spanning kan voelbaar worden, en ook dissociatie wordt vaak zichtbaar. Zonder gronden kan dat overweldigend zijn en voelt het al snel als een herbeleving. Met gronden ontstaat er innerlijke draagkracht. Je blijft aanwezig in je eigen lichaam terwijl je kijkt naar de ander. Je blijft in contact met de ondergrond onder je voeten, met jezelf en je lichaam en het moment. Spiritueel gezien fungeert gronden hier als een anker, een energetische container, een veilige bedding voor wat alles in je lichaam wat gezien en gevoeld wil worden.
1.2 Gronding (en CMFT) kan snel veel inzicht geven. Je ziet patronen, herkent delen van jezelf en begrijpt ineens hoe iets in elkaar zit. Maar inzicht alleen is niet genoeg. Integratie gebeurt pas wanneer het lichaam mee kan doen. Gronden zorgt ervoor dat wat je ziet niet alleen een mentale “aha” blijft, maar daadwerkelijk zakt in je systeem, je lichaam. Zodat bewustzijn kan groeien. Emoties krijgen de ruimte om te bewegen in plaats van vast te blijven zitten. Je kijkt niet alleen naar jezelf, je belichaamt wat je ziet. Je zou kunnen zeggen dat CMFT de spiegel opent, gronden je aanwezig houdt, het lichaam integreert en de geest volgt waardoor het bewustzijn kan groeien. Zonder gronden zie je veel. Met gronden belichaam je wat je ziet.
Dat verschil is essentieel, want CMFT zonder gronden vergroot de kans op herbeleving, terwijl CMFT mét gronden innerlijke verwerking mogelijk maakt. Met innerlijke verwerking wordt hier lichaamsbewustzijn bedoeld. Wanneer je goed gegrond bent, blijven emoties beweeglijk. Ze kunnen intens zijn, maar overspoelen niet. Je kunt aanwezig blijven bij jezelf zonder jezelf kwijt te raken. Vaak ontstaat er na de intensiteit juist rust, alsof iets afgerond is.
De helende werking van gronden zit diep verankerd in het lichaam. Veel traumatische ervaringen zijn ontstaan op momenten waarop het lichaam geen veilige plek was om aanwezig te blijven. Het zenuwstelsel leerde toen dat weggaan veiliger was dan aanwezig blijven. Gronden keert dit leerproces langzaam en respectvol om. Door aanwezig te blijven terwijl er iets gevoeld wordt, leert het lichaam iets nieuws: ik kan dit voelen er bewust bij aanwezig blijven. Heling gebeurt hier niet via inzicht, maar via het ervaren van lichamelijke veiligheid terwijl er een gevoel is. Dat raakt aan diepe, vaak pre-verbale lagen van het zenuwstelsel die hierdoor leren te reguleren.
Wanneer men gegrond aanwezig, ontstaat er ruimte tussen prikkel en reactie in het lichaam. Het zenuwstelsel hoeft niet automatisch te schieten in vechten, vluchten, bevriezen, pleasen of dissociëren. In die ruimte ontstaat keuze, regulatie en lichamelijk zelfcontact. Je reageert minder vanuit overleving en meer vanuit lichamelijke aanwezigheid.
Ook emoties veranderen van kwaliteit wanneer ze gegrond mogen bewegen. In plaats van te blijven rondcirkelen in het hoofd of zich vast te zetten in het lichaam, krijgen ze een begin, een midden en een einde. Verwerking wordt dan vaak voelbaar als zuchten, trillen, warmte, zachter worden of een gevoel van ruimte na intensiteit. Het lichaam rondt af wat ooit is blijven hangen.
1.2 Gronding (en CMFT) - Gronden is daarin geen prestatie en geen truc die je perfect moet uitvoeren. Het is een het verbeteren relatie met jezelf. Soms betekent het niet meer dan één ademhaling lager in je buik, of het voelen van je voeten terwijl een deel van jou liever zou verdwijnen. Je staat jezelf toe te blijven. Dat, op zichzelf, is vaak al een helende ervaring.
In combinatie met 1.2 Gronding (en CMFT) is gronden daarom niet optioneel, maar essentieel. Het verbindt bewustzijn met het fysieke lichaam. Het maakt iets ervaren en voelen in je lichaam veilig en laat inzicht werkelijk landen in het lichaam. Het maakt het verschil tussen jezelf zien en waarlijk gezien worden.
Wanneer je wakker wordt, is de wereld nog stil. De dag heeft je nog niets gevraagd. Er is nog geen moeten, geen planning, geen verwachtingen. Alleen jij, je adem en het zachte ontwaken van je lichaam. Dit moment is heilig. Dit is jouw ruimte om langzaam te landen, om te voelen, om weer thuis te komen in jezelf. Voordat je in je hoofd schiet, voordat gedachten je meenemen in alles wat moet of hoort. Voor je je telefoon pakt om te checken wie je bericht heeft, mag je eerst zakken. In je lichaam. In je adem. In je hart. Liefdevol en zonder haast. Alsof je jezelf zachtjes wakker kust in plaats van wakker schudt. Deze routine is geen prestatie. Geen to-do. Geen nieuwe druk. Het is een uitnodiging. Om te vertragen. Om te luisteren. Om jezelf te ontmoeten zoals je nu bent. Met alles wat er is. Met alles wat er nog mag ontstaan.
Hier begint jouw dag. Niet in je hoofd, maar in verbinding met jezelf en je lichaam.
Wakker-word-routine, van je hoofd naar je lichaam - 1.2 Gronding (en CMFT):
Wanneer je wakker wordt, neem dan eerst een moment. Je hoeft nog niets. Je mag er gewoon zijn. Laat de dag nog even wachten.
1. Zet je voeten op de grond
Voel hoe de vloer je draagt. Laat je voeten echt contact maken met de aarde. Dit is je anker. Dit is waar je lichaam thuiskomt.
2. Breng je aandacht naar je voeten
Laat je gedachten zachtjes op de achtergrond vervagen. Je hoeft ze niet weg te duwen, alleen niet te volgen. Verplaats je aandacht naar je voeten. Voel ze. Merk de warmte, de druk, de aanwezigheid.
3. Span je tenen 20 keer aan en laat los
Stel je voor dat je met je tenen iets vastpakt.
Span aan… en laat los.
Span aan… en laat los.
Herhaal dit rustig ongeveer 20 keer, in je eigen tempo.
4. Voel wat dit met je doet
Door deze bewegingen geef je je zenuwstelsel het signaal dat je lichamelijk veilig bent, gegrond en stabiel aanwezig. Je lichaam mag ontspannen. Je activeert je bloedsomloop, je energie gaat stromen, en je aandacht zakt uit je hoofd naar je lichaam. Zo beweeg je zachtjes van angst naar verbinding met de realiteit, van denken naar voelen, van overleven naar lichamelijke, bewust aanwezig zijn.
5. Adem naar je buik
Adem rustig in…
en adem langzaam uit…
Laat je adem naar je buik zakken.
Nog een keer. In… en uit…
Alsof je jezelf van binnenuit wiegt.
Met deze eenvoudige bewegingen vertel je jezelf elke ochtend opnieuw:
Ik ben hier. Ik word ondersteund. Ik ben veilig. Ik mag landen in mijn lichaam en ik ben precies goed zoals ik ben.
Stress is geen teken dat er iets mis is met je.
Stress is het lichaam dat zegt: “Ik moet je beschermen.”
In CMFT-taal is stress geen vijand, geen fout en geen emotie die weg moet.
Het is een zenuwstelsel in waakstand.
Je lichaam stelt voortdurend maar één vraag:
“Ben ik veilig?”
Als het antwoord misschien niet is, gaat stress aan.
Dat kan gebeuren door echt gevaar, maar net zo goed door een blik, een conflict, een moeilijke mail, of de angst om niet goed genoeg te zijn. Je lichaam maakt geen onderscheid tussen een tijger en emotionele dreiging. Voor het zenuwstelsel is dreiging gewoon dreiging. En dus bereidt het zich voor. Niet omdat je zwak bent, maar omdat je systeem wil overleven.
Wanneer stress opkomt, denkt het lichaam niet in woorden.
Het handelt.
Het zegt: “Ik moet iets doen.”
Dat “iets” ziet er meestal uit als:
Dit zijn geen karaktertrekken.
Het zijn biologische beschermingsmechanismen.
Belangrijk in CMFT: stress ontstaat vaak in contact.
Niet alleen door wat er gebeurt, maar door wat er tussen mensen kan gebeuren.
Een spanning in de relatie.
Een onzekerheid over of je er wel of niet mag zijn.
Een oude ervaring die aangeraakt wordt in je systeem (lees lichaam)
Stress gaat zelden alleen over het moment.
Het gaat over veiligheid in verbinding.
Wanneer stress oploopt, verliezen we verbinding met ons lichaam, met de ander en met het hier-en-nu. We gaan reageren in plaats van voelen. Handelen in plaats van aanwezig zijn. Het hoofd/ego neemt het over, de sensaties het lichaam wordt genegeerd, en de ander voelt verder weg. De amygdala in de hersenen, het ego, neemt het over samen met de gevoelens van spanning. Dit tezamen creëert een tunnelvisie en vele primaire reacties in het lichaam. Dat is het moment waarop veel mensen denken en besluiten het op te moeten lossen, of naar bovenstaande overlevingsmechanismes te handelen. Maar stress wil geen oplossing. Stress wil gezien worden.
Daarom begint CMFT altijd met Connect.
Niet: wat moeten we doen?
Maar: ben je hier alleen in?
Wanneer iemand vertraagt, afstemt en benoemt wat er gebeurt
“Ik merk dat dit spanning oproept” krijgt het zenuwstelsel een ander signaal: Ik ben niet alleen.
En dat is regulerend.
Vertragen verlaagt stress.
Benoemen haalt vaagheid weg.
Aanwezigheid en verbinding brengt het systeem uit alarm.
In CMFT wordt stress niet weggemaakt.
Het wordt gedeeld in verbinding.
De volgende beweging is Mirror.
Wanneer stress gespiegeld wordt “Dit is veel voor je” hoeft het zenuwstelsel niet harder te schreeuwen.
Spiegelen zegt niet dat het probleem weg is.
Het zegt: je ervaring klopt en je bent niet alleen.
Dat:
Stress die gezien wordt, hoeft zich niet te bewijzen. Want hij wordt erkent in het lichaam in verbinding met de ander.
Stress maakt alles tegelijk belangrijk.
Alles voelt urgent. Alles trekt.
Focus doet het tegenovergestelde.
Eén gevoel.
Eén moment.
Eén sensatie.
Niet het hele verhaal, maar dit stukje.
Niet alles dragen, maar dit in het nu moment.
Wanneer de aandacht begrensd wordt “Waar voel je de spanning het sterkst?” kan het systeem zakken omdat er erkenning is die deze focus brengt.
Focus voorkomt dus overweldiging.
Het brengt het lichaam terug in het hier-en-nu en het bewustzijn in dit moment. Waardoor het ego zijn overlevingsmechanismes kan laten zakken. Het lichaam naar een nulstaat in gevoel kan gaan en kan beginnen met ontladen. Dit uit zich vaak in trillen.
Veel relationele stress gaat niet over het conflict zelf, maar over de onderliggende vragen:
Ben ik veilig bij jou?
Ben ik belangrijk?
Ga je weg als het moeilijk wordt?
Relationele stress met bovenliggende vragen vindt vaak zijn oorsprong in de vroege jeugd. Doordat het kind een onveiligheid heeft ervaren. Bijvoorbeeld een ouder die is weggegaan toen het moeilijk werd. Het kind zich een moment niet belangrijk heeft gevoeld. In CMFT leren partners stress herkennen als signaal, niet als aanval.
Niet: jij bent het probleem,
maar: de stress staat tussen ons.
Samen reguleren in plaats van elkaar bestrijden is de verbindende oplossing.
In CMFT betekent liefde niet fixen of forceren.
Liefde betekent blijven, afstemmen en aanwezig zijn. Een kalme, beschikbare ander is vaak krachtiger dan duizenden technieken. Omdat het zenuwstelsel niet kalmeert door logica, maar door veiligheid. Dat is geen psychologie. Dat is biologie. En de biologie is altijd sterker en aanweziger in het moment dan de psychologie. Zeker als je het combineert met bewustzijn.
Stress wil eigenlijk afgerond worden.
Vroeger was het simpel. Gevaar is actie, actie is ontlading, ontlading is rust.
In het hedendaagse leven kunnen we eigenlijk stellen dat we bijna altijd onder hoogspanning staan. Omdat we resultaat georiënteerd zin in ons handelen, houden we de lastige spanning binnen en gaan we door. Het lichaam blijft “aan”, ook als het gevaar voorbij is. Stress is dan als een rookmelder die blijft afgaan. Niet omdat er nog brand is, maar omdat niemand het lichaam heeft gerustgesteld.
Stress is geen vijand maar een signaal. Het vraagt niet om controle maar om verbinding. Stress zakt wanneer het zenuwstelsel zich gezien voelt. CMFT helpt stress te dragen, te spiegelen en te begrenzen, zodat er weer ruimte komt voor keuze, voelen en contact. Stress is geen emotie en geen zwakte. Het is een biologisch overlevingssysteem dat maar één ding wil weten. “Ben ik veilig?”. Soms is het krachtigste antwoord daarop gewoon een aanwezige ander die blijft.
In een tijd waarin de wereld steeds sneller beweegt en meningen vaak luider klinken dan stemmen van begrip, staat één menselijke kwaliteit onder druk én tegelijk centraal: compassie. Technologie verbindt ons in seconden, maar echte nabijheid lijkt soms, in dit moment, verder weg dan ooit. Juist daarom is compassie geen bijzaak, maar een bewuste keuze.
Compassie is meer dan sympathie of medelijden. Het is het vermogen om de pijn, vreugde, kwetsbaarheid of worsteling van een ander werkelijk te zien, zonder oordeel, zonder haast. Het is de herkenning die zegt: jij bent zoals ik, en ik ben zoals jij. Vanuit die herkenning ontstaat de bereidheid om aanwezig te zijn, om te helpen, of om er soms simpelweg bij te blijven.
Compassie is geen modewoord.
Het is een herinnering aan wat ons mens maakt wanneer rollen, verwachtingen en overtuigingen even wegvallen.
Compassie wordt vaak gezien als iets zachts of sentimenteels, iets wat thuishoort in persoonlijke relaties of spiritualiteit, maar minder in de “echte wereld”. In werkelijkheid vraagt compassie juist kracht, moed en bewustzijn.
Het vraagt dat je even uit je eigen verhaal stapt en ruimte maakt voor dat van een ander.
Dat je niet automatisch reageert vanuit angst, defensie of ego, maar kiest voor menselijkheid.
Dat je verbinding verkiest boven gelijk willen hebben.
Compassie:
In organisaties waar compassie wordt geleefd, ontstaat veiligheid en vertrouwen. In gezinnen waar compassie vanzelfsprekend is, wordt liefde een dagelijkse taal. En in mensen die voor compassie kiezen, groeit het besef dat we niet zijn gemaakt om alleen te overleven, maar om samen te leven.
Een vaak vergeten, maar misschien wel meest essentiële vorm van compassie is zelfcompassie. We kunnen mild zijn voor anderen en tegelijkertijd hard voor onszelf. We leggen de lat hoog, zijn streng, kritisch en verwachten dat we alles aankunnen, zelfs wanneer het te veel is.
Zelfcompassie betekent:
Wie met mildheid naar zichzelf leert kijken, creëert ruimte. Ruimte om te ademen, te groeien en er ook werkelijk voor anderen te zijn. Zo groeit compassie van binnenuit als een licht dat vanzelf verder schijnt.
Compassie hoeft niet groots te zijn om een groot verschil te maken. Het leeft in kleine, bewuste keuzes die zachtheid brengen in een wereld die soms ruw aanvoelt.
In een samenleving die snelheid beloont boven aandacht en meningen boven menselijkheid, is compassie bijna een stille vorm van rebellie.
Compassie is geen luxe. Het is een noodzaak.
Het is een stille kracht die muren afbreekt, harten opent en ons herinnert aan wat ons verbindt.
Soms voel je het meteen.
De spanning in een ruimte.
Het verdriet in iemands ogen.
De onrust in iemands lichaam.
Zonder dat er één woord wordt gezegd, weet je: hier gebeurt iets.
Dat is geen toeval. Dat is je brein dat afstemt.
De stille taal van verbinding
Mensen zijn sociale wezens. We zijn van nature afgestemd op elkaar. Ons zenuwstelsel leest voortdurend signalen: gezichtsuitdrukkingen, lichaamshouding, ademhaling, beweging. Vaak zonder dat we het bewust doorhebben. Een belangrijk systeem dat hieraan bijdraagt, is het spiegelneuronsysteem.
Neuronen (zenuwcellen) zijn gespecialiseerde cellen die informatie verwerken en doorgeven in je zenuwstelsel. Alles wat je denkt, voelt, onthoudt of doet, van een herinnering tot het bewegen van je vingers, gebeurt dankzij neuronen.
Een menselijk brein bevat ongeveer 86 miljard neuronen. Elk neuron kan met duizenden andere neuronen verbonden zijn. Dat maakt het brein absurd complex (en indrukwekkend).
Een neuron bestaat grofweg uit vier delen:
Neuronen communiceren in twee stappen.
Bekende neurotransmitters zijn:
Er zijn verschillende types, met elk hun eigen rol:
Leren en geheugen ontstaan doordat verbindingen tussen neuronen veranderen. Dit heet synaptische plasticiteit.
“Neurons that fire together, wire together.”
Daarom werken herhaling en oefening zo goed.
Lang dacht men dat neuronen niet vernieuwd worden. Nu weten we:
Spiegelneuronen zijn hersencellen die actief worden wanneer je zelf iets doet,
én wanneer je iemand anders diezelfde handeling ziet doen. Zie je iemand huilen, dan worden in jouw brein deels dezelfde netwerken actief alsof jij zelf verdriet ervaart.
Zie je iemand lachen, dan ontspant je lichaam vaak vanzelf mee.
Spiegelneuronen vormen daarmee een neurobiologische basis voor:
Ze zorgen ervoor dat we elkaar kunnen voelen, vaak zonder woorden.
Spiegelneuronen (en CMFT) - Wat spiegelneuronen precies doen (en wat niet)
Neurowetenschappelijk gezien spiegelen spiegelneuronen vooral actie: beweging, houding, intentie.
Ze coderen geen emoties op zichzelf, maar zetten het lichaam klaar voor een overeenkomstige staat.
Bijvoorbeeld:
Spiegelneuronen wekken dus geen emotie op, maar bereiden het lichaam voor om mee te bewegen.
Dat maakt ze krachtig, maar ook beperkt.
Empathie bestaat namelijk uit meerdere lagen:
Spiegelneuronen zijn de ingang, niet het hele proces. Spiegelneuronen zijn zo belangrijk omdat ze ons, in een veilige, afgestemde omgeving, helpen spiegelneuronen om emoties te reguleren, sociale signalen te leren lezen, ons begrepen te voelen en vertrouwen op te bouwen. Maar wanneer iemand opgroeit met langdurige stress, emotionele onveiligheid, trauma of verstoorde hechting, kan dit natuurlijke afstemmingssysteem ontregeld raken. Dat kan zich uiten als snel overspoeld raken door emoties van anderen, je juist afsluiten en weinig voelen, verbinding als spannend of verwarrend ervaren en moeite hebben om jezelf of anderen echt te begrijpen. Niet omdat je “kapot” bent, maar omdat je zenuwstelsel zich ooit heeft aangepast om te overleven.
Spiegelneuronen (en CMFT) - Wat is Connect Mirror Neuron Focus Therapy (CMFT)?
Connect Mirror Neuron Focus Therapy (CMFT) is een therapievorm die bewust werkt met dit afstemmingssysteem.
Niet door het te forceren, maar door veilige, belichaamde verbinding centraal te stellen. Het uitgangspunt is eenvoudig, maar diepgaand. Veel psychische en relationele problemen ontstaan niet alleen in mensen, maar tussen mensen.Wanneer verbinding verstoord raakt, door trauma, onveilige hechting, afwijzing, verwaarlozing of langdurige stress, kan afstemming onder druk komen te staan. CMFT richt zich op het herstellen van die afstemming, in het hier en nu.
Spiegelneuronen (en CMFT) -Wat gebeurt er in CMFT op spiegelneuron-niveau?
Lichaamssynchronie
Wanneer therapeut en cliënt subtiel afstemmen in ademhaling, tempo, microbewegingen ontstaat timing-overeenstemming. Het voelt alsof het klopt. Alsof je niet alleen bent in je ervaring.
Gezichtsuitdrukking
Het gezicht is een krachtige sociale spiegel. Subtiele mimiek activeert motorische patronen en beïnvloedt adem en spierspanning.
Het brein voorspelt: deze ander is afgestemd. Dat kan dreiging verlagen.
Oogcontact
Oogcontact versterkt sociale signalen en verhoogt arousal. Voor sommige mensen voelt dit verbindend, voor anderen overweldigend. In CMFT wordt hier zorgvuldig en afgestemd mee gewerkt. Spiegelneuronen spelen hierin een rol, maar regulatie gebeurt altijd in samenhang met het hele zenuwstelsel. Herstel is geen “reparatie”. Spiegelneuronen worden niet uitgezet, ze raken niet kapot. Ze hoeven niet opnieuw “geactiveerd” te worden.
Wat wél gebeurt bij onveiligheid is dat resonantie wordt onderdrukt, afstemming wordt vermeden en het systeem beschermt zichzelf. In veilige interactie gebeurt iets anders. Dan neem die onderdrukking af, mag resonantie weer ontstaan en voelt verbinding minder bedreigend. Dat voelt als herstel, maar is eigenlijk ontremming: ruimte maken voor wat er al is.
Spiegelneuronen (en CMFT) - Waarom CMFT soms diep raakt
CMFT werkt niet via uitleg of analyse alleen. Het spreekt het lichaam aan vóór de woorden. Het sociale brein reageert snel op synchronie en veiligheid. Spiegelneuronen maken dit snel, non-verbaal en diep voelbaar. Ze openen de deur.
Maar de echte verandering ontstaat door veiligheid, context en herhaalde ervaring.
In CMFT dragen spiegelneuronen bij aan lichamelijke resonantie, timing en gevoelde afstemming.
Maar heling ontstaat niet door één mechanisme.
Heling ontstaat in ontmoeting.
In afgestemde aanwezigheid.
In het langzaam opnieuw ervaren:
ik ben hier, en ik word gevoeld.
Misschien is dat waar verbinding begint.
Mannelijke kwetsbaarheid deel 2 gaat over; Op eigen benen staan wanneer je moeder overlijd. Mannelijke kwetsbaarheid is geen zwakte, maar een essentieel onderdeel van volwassen mannelijkheid. In dit tweede deel vertel ik meer over mijn reis. Wat er met mij gebeurt is wanneer ik, door het overlijden van mijn moeder, echt op eigen benen ben gezet. Tevens ben ik op een laagje dieper gestopt met pleasen. Ben ik gezondere grenzen gaan leren stellen. Heb ik in het mannenwerk authentieker aanwezig leren zijn. Ook maak ik duidelijk waarom relaties een krachtige initiatie vormen naar innerlijke volwassenheid.
Mijn reis in mannelijke kwetsbaarheid deel 1 ging hier aan vooraf. Er zijn momenten in een mannenleven waarop woorden tekortschieten. Momenten waarop geen theorie of coaching of spiritualiteit je kan voorbereiden op wat er werkelijk gebeurt. De dood van mijn moeder was zo’n moment voor mij. Niet omdat zij alles voor mij deed. Meer omdat zij, vaak onzichtbaar en zonder dat ik het doorhad. Een fundament is geweest besefte ik me achteraf. Een plek waar ik altijd kon landen, kon zijn met alles wat er leefde in mij. Waar ik me niet hoefde te bewijzen. Waar ik, hoe volwassen ik ook was, nog even kind mocht zijn. Geen vragen, geen verwachtingen gewoon zijn. Toen mijn moeder, die onbewust zo'n plek invulde wegviel. Veranderde er iets fundamenteels in mij.
Aan alles zag ik dat de wereld door draaide, mensen gingen en gaan verder. Maar in mij was er iets verschoven. Iets wat niet meer terug te draaien was en is. Ik kan nu pas na meer dan een jaar de woorden vinden om dit te delen. De dood van mijn moeder heeft mij innerlijk op eigen benen gezet. Zonder overleg. Zonder handleiding. Daar sta je dan ineens op jezelf. Zonder achterdeur. Zonder iemand die het onbewust opvangt... en toen werd mij pas zichtbaar wat ik tot dan toe dacht gedragen te hebben en wat niet. Er zijn toen heel wat overtuigingen en gedachtes gesneuveld over wat wel of niet waar is. Het confronterende hierin is het bewust mentaal afbrokkelen om te wachten op een innerlijke impuls, die vertelt wat de volgende stap is.
Veel mannen, net als ik, dachten en denken dat verantwoordelijkheid nemen betekent dat je hard werkt. Voor alles zorgt en doorgaat, dat is tevens ook wat ik geleerd heb. Volgens mij ben ik echt de enige hierin. Wat ik voor mezelf heb ontdekt is dat echte verantwoordelijkheid begint daar waar je niet meer kunt leunen. Maar het zelf mag doen. Toen mijn moeder overleed. Viel er een laag van vanzelfsprekendheid weg en precies daar ontstond voor mij volwassen mannelijkheid. De vele vragen, kritische en ondersteunende, die in mij omhoog kwamen.
Wat draag ik werkelijk en waar laat ik mij onbewust dragen? Wat heb ik aangenomen als waar en wat niet? Van vluchten in werk. Tot aan vluchten in afleiding buiten mij, alles kwam het afgelopen jaar voorbij. Inmiddels weet ik. Dit intense moment is geen straf, het is voor mij nu een initiatie geworden naar de mooiste versie van mezelf. Zo'n initiatie kun je ook ervaren bij een Zweethut vision quest.
Pleasen is geen karaktereigenschap, maar een overlevingsstrategie. Ik dacht dat ik al vele varianten had gehad en ze allemaal kende. Maar er niet mogen zijn, lag er in de diepte nog onder als overlevingsstrategie en overtuiging. Het pittige was om te beseffen toen deze wegviel, dat ik van binnen best angstig was voor heel veel dingen.... Waar ik daarvoor er vrolijk aan voorbij ging, door in snelheid te handelen, besef ik me nu, hoe aandachtiger en trager ik handel hoe meer ik van mezelf meeneem in contact en in verbinding.
Veel mannen, net als ik, hebben geleerd dat aanpassen aan je omgeving veiligheid biedt. Inmiddels weet ik dat pleasen levensenergie kost, mijn levensenergie. Ik heb op zoveel vlakken mezelf weggegeven...toen ik die besefte deed het echt pijn. Ik ontdekte dat ik vaak mezelf verlaten had. Om de ander niet kwijt te raken en dus de verbinding. Want ik had immers al vroeg geleerd, dat als ik me aanpas aan mijn omgeving, dat ik er dan verbinding en erkenning voor terug krijg. Zo hoefde ik niet naar mijn mannelijke kwetsbaarheid, deel 2.
Echter is dan je hele systeem, mijn systeem en mijn lichaam. Erop geënt om die bevestiging buiten jezelf te vinden. Niet in jezelf, wat eigenlijk vaal handiger en makkelijker is als je weet hoe. Dat was mij heel lang onduidelijk en is me de afgelopen jaren steeds duidelijker geworden.
Voor mij betekent stoppen met pleasen, duidelijke keuzes maken. Die passen bij mijn hart, ziel en lichaam. Duidelijke grenzen aangeven. Waarin ik mezelf, mijn lichaam, hart en ziel eer in plaats van er aan voorbij ga. Dat ik in verbinding met de ander en de wereld om heen trouw blijf. Aan mezelf, mijn lichaam, mijn hart en mijn ziel. Niet vanuit hardheid, maar vanuit innerlijke waarheid.
Authentiek zijn betekent, voor mij, aanwezig zijn bij wat er in mij leeft. Doordat te doen ontwikkel ik mijn eigen authenticiteit. Ook als dat ongemakkelijk is. Ik ben inmiddels wat ouder en wijzer. Ik kan nu zeggen dat ik vaak aan het ongemak voorbij ging. Door heel snel te handelen. Door te pleasen en weg te gaan bij mezelf. Het vroeg en vraagt moed. Een spreekwoordelijke hand in mijn rug, om alles te ervaren en om het aan te gaan.
Het afgelopen jaar vond ik het heel confronterend om steeds dieper en dieper met mezelf in contact te komen en mijn mannelijke kwetsbaarheid deel 2. Tussen alle dingen, lees werk en mijn leven, door. Tot ik de afgelopen maand in een soort complete stilstand kwam. Waarbij ik echt dacht, wauw er is niks van me over. Het eindigt het stopt nu. Maar ik zie nu in dat er veel moed voor nodig was om dit aan te gaan. Bewust mentaal af te brokkelen om van daaruit van binnen te wachten op een antwoord een impuls.
Die had voor mijn gevoel heel lang op zich laten wachten. Ik weet nu dat dit zo lang duurde omdat ik er zoveel overheen gelegd had aan lagen en mechanismen. Werkelijke authenticiteit vraagt van mij dat ik stop met rollen spelen en mezelf niet langer verlaat.
Ik vindt inmiddels dat aanwezig zijn in elk contact en moment. Een daad van mannelijke kracht is zoals ik het ontdekt heb.
Door alles wat er gebeurde de afgelopen periode hebben grenzen voor mij een hele andere betekenis gekregen. Ik dacht altijd dat het hoge muren waren waar zelfs ik zelf niet bij kon. Zodat ik veilig en beschermd achter deze muren kon schuilen en het niet werkelijk aan hoefde te gaan. Door dat ik naar binnen ben gedoken de afgelopen periode, een laagje dieper. Want volgens mij werkt het zo dat we elke keer een laagje dieper gaan en een laagje afpellen van ons zelf. Zodat we elke keer dichter bij ons zelf komen. Kwam ik stukken in mezelf tegen die ik had weggestopt en nu aan had te kijken om verder te groeien.
Waardoor ik het stukje "mijn hoge muren ter bescherming" mocht laten gaan om het aan te gaan in mezelf en mijn vernieuwde grenzen te stellen. Wat voelde dat super kwetsbaar om mijn muren te laten zakken en dan in contact te zijn met de buiten wereld en alles op een hele andere laag binnen te laten komen. Ik merkte dat ik echt alles opnieuw had te leren een laagje dieper, net even anders. Ik herken het in mezelf als het gaat om groeien en veranderen. Dat het soms aan de oppervlakte hetzelfde eruit ziet, maar van binnen net even anders voelt. Omdat je energetisch en emotioneel een nieuwe laag in jezelf aanboort en die in contact brengt met jezelf en de wereld om je heen.
Zo mocht ik ook opnieuw mijn grenzen leren stellen op een andere laag. Ik had niet door dat ik door mijn please patroon altijd aan mezelf voorbij ging. Nu ik vanuit dit nieuwe vertrekpunt opnieuw mijn grenzen mocht aangeven. Was het een hele uitdaging om ze te stellen zonder mezelf weg te geven. Ik weet inmiddels dat ze essentieel zijn voor gezonde relaties, en zelfrespect, met ten eerste jezelf en daarna ook de wereld om je heen.
Voor mij betekent grenzen stellen dat ik duidelijk communiceer over wat ik wel of niet wil. Dat ik verantwoordelijkheid neem voor alle delen en stukken in mezelf. Ik geloof dat we allemaal uit meerdere delen en innerlijke stukken bestaan. Zoals onze innerlijke man, vrouw, jongen en meisje. Daarnaast neem ik graag, steeds vaker, de tijd in de keuzes die ik maak. Voor mijn gevoel, zodat ik alles in mezelf ook serieus kan nemen. Hierdoor creëer ik ruimte voor echte verbinding. Met alles in mezelf en dus ook de wereld om me heen.
Immers begint een mooiere wereld bij jezelf. Tevens is dit volgens mij ook het begin van volwassen onvoorwaardelijke liefde.
Als ik heel eerlijk ben. Heb ik lange tijd vanuit mijn innerlijke kind spiritualiteit gebruikt. Om op een laag mijn pijn en eigen verantwoordelijkheid te vermijden. Het is een valkuil waar je makkelijk in stapt in de hedendaagse maatschappij. Mede door zijn drukte en oppervlakkigheid.
Zo was op een laag spiritualiteit voor mij ook een manier geworden om mijn pijn te vermijden. Wanneer je dan in verbinding geconfronteerd wordt. Met spiritueel narcisme is dat erg confronterend, zachtjes uitgedrukt. Het zorgde erbij mij voor dat ik eerst hard wilde wegrennen. Me op alle lagen wilde afsluiten. Doordat ik er niet mee weg kwam. Had ik het aan te gaan. Door te kijken naar wat ik deed en hoe ik het deed. Wat ik met mezelf en de ander deed. Wat de gevolgen van mijn acties waren, die ik had te nemen.
Zo kan ik nu zeggen dat spiritueel narcisme geen oordeel is, maar een uitnodiging om te groeien. Een uitnodiging om eerlijk te blijven naar jezelf. Bewust te voelen in mezelf en duidelijke grenzen te stellen. Zodat ik ook duidelijk kan zijn naar de ander en de wereld om me heen. Ik weet nu dat echte spiritualiteit verbonden is met het lichaam. Relaties, eigen verantwoordelijkheid en mannelijke kwetsbaarheid deel 2. Kortom bewustzijn, om alles van jezelf serieus te nemen. Zodat je daarna ook de wereld om je heen kan ontvangen. Ik blijf me verwonderen over dit leven. Hoe we elke keer weer een laag dieper gaan in contact. Met ons zelf en dus ook met de wereld om ons heen. Ik kan inmiddels ten diepste voelen. Dat mijn kwetsbaarheid mijn grootste kracht is.
Mannelijke kwetsbaarheid deel 2. Laat mij zien dat alle relaties met anderen oefenplekken zijn. Oefenplekken om de mooiste versie van jezelf in contact te brengen. Ik heb inmiddels ontdekt dat om te groeien bewustzijn nodig is. Door dat ik bewust kan reflecteren. Leer door confrontaties. Geven de ervaringen met anderen. Mezelf de mogelijkheid naar een volwassen mannelijkheid te groeien. Mijn relaties die ik gehad heb zijn spiegels. Ze laten mij elke keer veel moois zien. Waar ik mezelf verlaat en waar niet. Het wordt vaak pas bewust achteraf. Omdat het in het moment onduidelijk is. Te confronterend of te veel. Waardoor ik niet elke keer de les, in het moment, kon pakken. Dit werd dan pas achteraf zichtbaar. Zo kan ik echt zeggen dat relaties prachtige spiegels zijn. Die nodig zijn om als mens te groeien. De juiste relaties ondersteunen je. Om de meest authentieke versie van jezelf te worden.
Voor mij gaat het in het leven om groeien naar de mooiste versie van mezelf. Naar mijn mannelijke kwetsbaarheid deel 2, een levenslange beweging.
Van overleven naar leven. Van aanpassen naar anderen en de wereld om me heen. Naar het leven van mijn waarheid in mezelf. Deze ook uitdrukken in de wereld om me heen.
Soms begint die beweging precies daar waar je moeder sterft. Zodat ik kon besluiten, niet geheel vrijwillig, om volledig aanwezig te zijn in mijn eigen leven.
Hechting gaat dus niet alleen over onze kindertijd, maar ook over hoe we als volwassenen verbinden. Het beïnvloedt hoe we omgaan met intimiteit, hoe we reageren op conflicten, en hoe veilig we ons voelen bij anderen. Sommigen ervaren relaties als een veilige haven, terwijl anderen juist spanning, twijfel of afstand voelen wanneer het te dichtbij komt.
Door inzicht te krijgen in onze hechtingsstijlen, kunnen we beter begrijpen waarom we op een bepaalde manier reageren in relaties én leren hoe we gezondere, meer evenwichtige verbindingen kunnen opbouwen. Hechting is geen vaststaand gegeven, maar een levend proces dat met bewustzijn en liefde kan groeien.
Iedereen verlangt naar verbinding naar iemand bij wie je jezelf kunt zijn, die je ziet en accepteert. Maar de manier waarop we ons verbinden met anderen is niet bij iedereen hetzelfde. Sommigen voelen zich veilig in relaties en durven emoties te delen, terwijl anderen juist afstand houden of bang zijn om verlaten te worden. Deze verschillen hebben vaak hun oorsprong in onze hechtingsstijlen.
Hoewel deze patronen in de kindertijd ontstaan, spelen ze een grote rol in ons volwassen leven in vriendschappen, liefdesrelaties en zelfs op het werk. Ze beïnvloeden hoe we omgaan met intimiteit, vertrouwen, en conflicten. Door onze hechtingsstijl te begrijpen, krijgen we inzicht in onze emotionele reacties en kunnen we leren gezondere, veiligere relaties op te bouwen.
Graag leg ik je meer uit over de verschillende hechtingsstijlen.
Hechtingsstijl 1 - Veilige hechtingsstijl
Informatief:
Mensen met een veilige hechtingsstijl hebben in hun jeugd meestal ervaren dat hun ouders of verzorgers betrouwbaar en emotioneel beschikbaar waren. Daardoor leerden ze dat relaties een veilige plek zijn waar je mag vertrouwen, delen en ontvangen. Ze voelen zich over het algemeen comfortabel met intimiteit én zelfstandigheid. Zij kunnen nabijheid toelaten zonder zichzelf te verliezen. Ze voelen zich comfortabel met emotionele intimiteit én autonomie. Veilig gehechte volwassenen kunnen hun gevoelens uiten, communiceren helder en herstellen na een conflict vrij snel.
Dit ontstaat meestal wanneer kinderen opgroeien met verzorgers die warm, beschikbaar en responsief waren. Ze leerden: ik ben de moeite waard en anderen zijn betrouwbaar.
Persoonlijk:
Een veilig gehechte persoon kan zeggen:
“Ik voel me prettig in relaties. Ik durf te laten zien wat ik voel, maar ik heb ook mijn eigen ruimte nodig. Als er een conflict is, wil ik erover praten in plaats van me terug te trekken.”
Kortom: balans tussen nabijheid en onafhankelijkheid.
Hechtingsstijl 2 - Angstige (of gepreoccupeerde) hechtingsstijl
Informatief:
Deze stijl ontstaat vaak wanneer liefde en aandacht in de kindertijd wisselvallig waren: soms warm, soms afwezig. Hierdoor leert iemand dat liefde onzeker kan zijn. In volwassen relaties kan dit leiden tot veel behoefte aan bevestiging, angst om verlaten te worden, en sterke gevoeligheid voor afwijzing, zij piekeren veelal sneller en kunnen neigen naar ‘clinginess’ of overanalyse. Conflicten voelen bedreigend, waardoor ze soms harder gaan ‘duwen’ voor verbinding.
Dit ontstaat vaak wanneer verzorgers onvoorspelbaar beschikbaar waren: soms heel liefdevol, soms emotioneel afwezig.
Persoonlijk:
Een angstig gehechte persoon kan voelen:
“Ik geef veel in relaties, maar ben bang dat ik niet genoeg ben. Als iemand wat afstand neemt, raak ik snel onrustig of twijfel ik aan mezelf.”
Kortom: hunkering naar verbinding, maar met angst om die te verliezen.
Hechtingsstijl 3 - Vermijdende (of afwijzende) hechtingsstijl
Informatief:
Bij deze stijl was er vaak weinig ruimte voor emoties in de jeugd. Liefde werd misschien niet vaak getoond, of kwetsbaarheid werd ontmoedigd. Hierdoor leert iemand dat het veiliger is om op zichzelf te vertrouwen en emoties te onderdrukken. Hier is nabijheid juist spannend. Mensen met een vermijdende hechting houden graag controle, blijven liever zelfstandig en kunnen emotionele afstand bewaren, zelfs in intieme relaties. Kwetsbaarheid voelt soms onnatuurlijk of ongemakkelijk. Ze beschermen zichzelf door minder afhankelijk te zijn van anderen.
Dit ontstaat vaak wanneer verzorgers structureel afstandelijk waren of emoties afkeurden.
Persoonlijk:
Een vermijdend gehechte persoon kan denken:
“Ik ben liever onafhankelijk. Te veel nabijheid voelt benauwend. Ik toon mijn gevoelens niet snel, zelfs niet als ik me gekwetst voel.”
Kortom: bescherming door afstand, vrijheid voelt veiliger dan afhankelijkheid.
Hechtingsstijl 4 - Gedesorganiseerde (of angstig-vermijdende) hechtingsstijl
Informatief:
Deze stijl ontstaat vaak in situaties waarin de verzorger zowel een bron van veiligheid als van angst was bijvoorbeeld bij trauma, misbruik of onvoorspelbaar gedrag. Hierdoor ontstaat een innerlijk conflict: verlangen naar nabijheid, maar ook angst ervoor. Deze stijl is een mix van zoeken én wegduwen. Intimiteit voelt zowel wenselijk als bedreigend. Mensen met deze stijl kunnen intense emoties ervaren, chaotische patronen in relaties, of voelen dat ze zichzelf verliezen wanneer ze dichtbij iemand komen.
Dit ontstaat meestal wanneer de bron van veiligheid in de jeugd óók bron van angst was, bijvoorbeeld door trauma, geweld, misbruik of verslaving.
Persoonlijk:
Een gedesorganiseerd gehechte persoon ervaart vaak:
“Ik wil dichtbij iemand zijn, maar zodra dat gebeurt, raak ik in paniek. Ik weet niet of ik mensen kan vertrouwen, maar alleen zijn voelt ook eng.”
Kortom: een innerlijke strijd tussen liefde en angst.
Hechting in volwassen relaties
Je hechtingsstijl bepaalt niet alleen hoe je liefhebt, maar ook:
Het is geen etiket, maar een dynamisch patroon dat onder stress zichtbaarder wordt. En het goede nieuws: hechting is niet statisch. Je kunt wél degelijk richting een veiliger hechtingsstijl groeien.
Samenvattend:
| Hechtingsstijlen | Relatie met anderen | Basisgevoel | Typische valkuil |
| 1. Veilig | Vertrouwen, openheid | Rust | Overmatige verantwoordelijkheid voor anderen |
| 2. Angstig | Clingy, veel bevestiging nodig | Onzekerheid | Angst om verlaten te worden |
| 3. Vermijdend | Afstandelijk, onafhankelijk | Zelfbescherming | Moeite met kwetsbaarheid |
| 4. Gedesorganiseerd | Wisselend gedrag | Verwarring en angst | Push-pull dynamiek |
CMFT helpt je om:
1. Bewustwording te creëren van je hechtingspatronen
Veel patronen verlopen automatisch. CMFT helpt om triggers, overlevingsmechanismen en oude emoties te herkennen.
2. Je zenuwstelsel te reguleren
Onveilige hechting is vaak een signaal van een overactief of onderactief zenuwstelsel. Lichaamsgerichte technieken maken je systeem weer veilig genoeg voor verbinding.
3. Oude pijn te helen
Met aandacht, zachtheid en lichaamsgerichte interventies ontstaat ruimte om oude overtuigingen los te laten: “ik ben te veel”, “ik ben alleen veilig als ik sterk ben”, “anderen zijn niet te vertrouwen”.
4. Nieuwe ervaring van veiligheid op te bouwen
Veiligheid leer je niet alleen cognitief, maar door ervaring. CMFT helpt je lichaam te laten voelen dat nabijheid, intimiteit en kwetsbaarheid wél veilig kunnen zijn.
5. Betere relaties te creëren
Wanneer je regulatie en bewustzijn toeneemt, reageren anderen anders op jou en jij anders op hen. Relaties worden opener, helderder en meer verbonden.
Veilig hechten begint met jezelf
Hechting gaat niet alleen over relaties met anderen, maar ook over je relatie met jezelf. Hoe ga je om met je emoties? Kun je jezelf troosten? Mag je kwetsbaar zijn? Ben je jezelf nabij?
Door inzicht in je hechtingsstijl en door te werken met lichaam, brein en gedrag, kun je stap voor stap een veilige basis in jezelf opbouwen.
CMFT-therapie biedt hiervoor een krachtig en mild pad. Het helpt je terug te keren naar je natuurlijke staat van vertrouwen, verbinding en autonomie. Precies wat veilige hechting kenmerkt.
Wil je graag meer weten over hechtingsstijlen, of heb je interesse in persoonlijke coaching of CMFT waarin we ook dit deel kunnen aanpakken?
Voel je vrij om contact met mij op te nemen.
CMFT - Connect Mirror Neuron Focused Therapy is een vrij nieuwe, nog weinig bekende therapievorm die niet hetzelfde is als Cognitive Model Focused Therapy (ook afgekort als CMFT).
Er zijn verschillende therapievormen mogelijk ter verwerking van trauma.
EMDR: EMDR is gebaseerd op vele therapeutische technieken. EMDR wordt vaak toegepast om de vastgelopen verwerking van traumatische ervaringen weer op gang te brengen. Er is veel onderzoek gedaan naar de effectiviteit bij met name PTSS. Systematische reviews tonen aan dat de werkzaamheid van EMDR voldoende vaststaat.
NEI: Met Neuro Emotionele Integratie, in het kort NEI, vind je de oorsprong van de disbalans die tot je klachten heeft geleid. Je gaat naar de oorzaak van je klachten en herstelt de balans. Oude patronen laat je los, waardoor symptomen zoals fysieke, emotionele, mentale en energetische klachten verdwijnen. Lange praatsessies zijn niet nodig. Ook herbeleving van trauma’s hoeft niet. De kracht van NEI is dan ook dat je snel tot de kern van het probleem komt.
EFT: In de energiepsychologie wordt elk probleem aangepakt door het te scheiden in specifieke herinneringen en deze weer onder te verdelen in aspecten. Aspecten zijn alle delen of details van een probleem. Dit kunnen symptomen zijn, lichamelijke sensaties, alle zintuigelijke waarnemingen, emoties en gevoelens, triggers, maar ook oordelen. Alle aspecten moeten apart worden behandeld en systematiek is zeer belangrijk.
Shocktherapie (ook wel Elektroconvulsietherapie genoemd): Elektroconvulsietherapie (ECT), is een behandeling van patiënten waarbij door middel van het opwekken van een epileptisch insult, uitgelokt door een stroomstoot door het hoofd, getracht wordt bepaalde psychiatrische aandoeningen te behandelen.
CMFT (Connect Mirror Neuron Focus Therapy) is een behandelmethode die primair staat voor verwerking van trauma.
Hoewel allemaal effectieve vormen van therapie. Ben ik van mening dat CFMT de best mogelijke vorm van traumaverwerking is.
Trauma ontstaat meestal op momenten waarop een ervaring té overweldigend is om op dat moment volledig te doorvoelen of te verwerken. Het zenuwstelsel schiet dan in een overlevingsreactie (vechten, vluchten of bevriezen) en de emotie of overtuiging die met dat moment samenhangt (zoals angst, schaamte, machteloosheid of schuld) wordt als het ware opgeslagen in het lichaam. Prachtig geregiseert door je ego, omdat je dit namelijk nodig hebt om te overleven in een spanningsvolle situatie. Dit is tevens ook de reden dat wanneer je een soortgelijke situatie ervaart je ego direct deze emoties omhoog laat komen ondanks dat de situatie compleet anders is.
Omdat het toen te veel was, wordt die energie “ingekapseld”: het lichaam onthoudt wat het hoofd is vergeten. Daardoor kunnen we later in het leven op vergelijkbare situaties reageren met een intensiteit die niet helemaal “klopt” met het moment nu. Het oude, onverwerkte stuk wil nog steeds gezien en gevoeld worden.
Je kunt trauma dus zien als een bevroren stukje levensenergie: een deel van jou dat vastzit in het verleden en wacht op erkenning. Zodra dat stuk met veiligheid, aandacht en compassie wordt aangeraakt, via bijvoorbeeld lichaamsgerichte therapie, ademwerk, somatic experiencing, zachte mindvolle aanwezigheid en CMFT, kan het zich ontladen.
Dan komt er letterlijk ruimte vrij in je systeem: meer ontspanning, meer levenslust, meer vrijheid om te voelen en te handelen zoals jij werkelijk wilt. Je bent dus jouw emoties aan het "co-reguleren" op een volwassen, gezonde manier.
Waarom CMFT - Connect Mirror Neuron Focused Therapy als traumaverwerking?
Traumaverwerking bij CMFT gebeurt in verbinding tussen cliënt en hulpverlener, waarbij beiden zich focussen op de lichaamssensaties van de cliënt zonder dat cliënt in het trauma hoeft te gaan. Bij deze hulpverleningsvorm vertelt de cliënt wat hij/zij wil verwerken en de spiegelneuronen van de hulpverlener bewerken de nodige compassie voor de cliënt. Hierdoor en door de rust van de hulpverlener, die in diens ogen gelezen wordt, kan de cliënt optimaal processen, zodat wat vast zit weer kan stromen en de klachten kunnen verminderen en vaak ook verdwijnen.
CMFT onderscheidt zich door de mogelijkheid van behandeling voor mensen met hechtingsproblemen en preverbaal (dus voor het vermogen om te praten) en vroegkinderlijk trauma. De meeste trauma's later ervaren in het leven zijn in essentie terug te herleiden naar de disfunctionele pre-verbale periode die hieraan ten grondslag ligt. Veelal kunnen we nieuwe hoop bieden, bij mensen die medicatie & acceptatie als enigste optie nog hadden.
De naam verwijst naar het gebruik van spiegelneuronen (mirror neurons) in het begrijpen en behandelen van emotionele en relationele problemen.
Spiegelneuronen zijn speciale hersencellen die actief worden:
Bijvoorbeeld: als je iemand ziet huilen, worden in jouw brein dezelfde emotionele netwerken gedeeltelijk actief alsof jij zelf verdriet voelt.
Dit is de neurobiologische basis van empathie, verbinding en leren door observatie.
Connect Mirror Neuron Focus Therapy is een therapievorm die deze spiegelneuronmechanismen bewust inzet om emotionele verbinding, empathie en zelfbewustzijn te herstellen of versterken.
Het uitgangspunt is:
Veel psychische en relationele problemen komen voort uit een verstoorde verbinding tussen mensen. Vaak omdat de natuurlijke spiegelneuronsystemen niet goed “afgesteld” zijn door stress, trauma of hechtingsproblemen.
De therapie richt zich dus op het herstellen van die verbinding. Zowel tussen therapeut en cliënt, als binnen de cliënt zelf.
Wat is het principe van CMFT?
Connect Mirror Neuron Focus Therapy wordt vooral toegepast bij:
Hoe kan een sessie eruit zien:
Bijvoorbeeld:
De cliënt vertelt over een verdrietige gebeurtenis.
De therapeut vertraagt, ademt rustig mee, en spiegelt mild de emotie in stem en houding.
Hierdoor voelt de cliënt zich “begrepen zonder woorden” wat het brein gebruikt om oude pijn te helen.
Heb je vragen? Of wil je graag meer informatie? Neem dan contact met mij op.
Zou jij je ervaringen met CMFT willen delen? Dat was de vraag die ik van Erik kreeg.
Mijn eerste ingeving was, natuurlijk wil ik dat wel, zoiets bijzonders wil ik wel delen.
Dacht ik…
Totdat ik begon te schrijven, terugdacht aan de CMFT sessies en hoe ik die ervaren had. Wat had ik nou precies ervaren? Hoe omschrijf je een ervaring die vooral bestaat uit gevoelens? Die het grootste deel van de sessie ‘all over the place’ zijn. Maar nadien gek genoeg uiteindelijk allemaal op zijn plek vallen en je een gevoel geven van ik ben gezien, gevoeld en begrepen.
Het intensieve oogcontact, wat in eerste instantie, voor mij, enorm beangstigend was, maar wat mij tijdens de sessie eigenlijk alleen maar een gevoel van verbinding gaf, van geborgenheid en van veiligheid. Als een knuffel zonder echt fysiek contact. Het gevoel dat je er niet alleen voor staat, dat je geheimen veilig zijn, dat je je niet meer hoeft te verstoppen, niet meer in gevaar bent.
Datzelfde oogcontact zorgt ervoor dat je openbreekt van binnen, alsof die goed en vooral stevig opgebouwde muur van zelfbescherming langzaam wordt afgebroken en je gevoelens naar de oppervlakte komen. Dat je ze nogmaals mag voelen maar dan in een veilige geborgen omgeving waarin niets moet, maar alle gevoel er mag zijn. Het goede en het (hele) slechte.
In mijn geval ging dit samen met een lichaam dat ongecontroleerd begon te trillen, ongecontroleerd snikken en een zee aan andere emoties die de overhand namen. Maar juist omdat ik niet alleen was, en belangrijker nog, mij niet alleen voelde, kregen deze emoties nu de kans om zich veilig te kunnen uiten.
En dat deden ze, in alle hevigheid! En op de momenten waarop het me echt te eng werd stuurde Erik mij door middel van het oogcontact oneindig veel liefde toe, warmte, geborgenheid, veiligheid, steun. Dat alles in een blik, een intense blik waarin je samen met je eigen angst ook de liefde kan lezen. Waarvan ik later leerde dat dit de liefde voor mijzelf was wat ik voelde, de spiegeling van mijn eigen gevoel.
Aan het einde van de sessie(s) was ik op, leeg, moe, maar ook eindelijk rustig, ik mocht weer ademen, ik kón weer ademen.
Ik besefte me, ik hoef niet meer te vechten.
Nadien voelde het alsof er eindelijk ruimte in mij was ontstaan. Niet alleen in mijn hoofd, maar ook in mijn lijf. Alsof de storm die er eigenlijk altijd was, nu was gaan liggen. In het afgelopen jaar is er van alles voorbij gekomen, herinneringen, emoties, vermoeidheid, maar ook momenten waarop er ineens van alles op z’n plek viel, dat ik stukjes van mezelf terugvond die ik (te) lang kwijt was geweest. Alsof ik ineens begreep waar mijn valkuilen vandaan kwamen.
Ik begon mezelf weer te herkennen. Niet de versie die ik mezelf had geleerd te zijn maar de echte, kwetsbare, pure ik. Die ergens eigenlijk veel sterker is dan de stoere versie die ik had gedacht te moeten zijn.
Soms voelt het nog vreselijk verwarrend en is het alsof ik weer terugval in oude patronen.
Maar waar ik vroeger direct zou verdwijnen in angst of de dwang tot controle, kan ik nu blijven ademen. Dat betekent niet dat ik de angst of de emotie niet meer voel. Maar ik weet nu wat het is en misschien nog wel belangrijker, ik weet ook dat ik het aankan. Dat ik het mag voelen, er zelfs even in mee kan gaan maar ook dat het me niet meer verslind. Dat ik er niet aan onderdoor ga. Maar dat het gewoon een stukje van mezelf is dat op dat moment even een beetje extra liefde nodig heeft.
Ook het gevoel van verbinding uit de sessies blijft ergens sluimeren. Alsof ik diep van binnen weet dat ik veilig ben, ook als ik me even niet zo voel.
Het besef dat ik kan blijven ademen, wat er ook gebeurt, geeft me kracht en rust tegelijk.
Ik hoef niet meer te vluchten voor wat ik voel. Gek genoeg, vluchten voelt nu meer beangstigend dan erbij blijven en voelen wat er is.
Ik voel me gegrond, steviger in mijn schoenen.
CMFT heeft me niet alleen geholpen oude pijn te doorvoelen, maar het heeft mij ook geleerd dat ik mezelf kan dragen. Dat ik veilig ben, zelfs in mijn eigen emoties.
Het maakt het leven nog steeds niet altijd makkelijker, maar wel een stuk echter.
(Mariska)
Het is bijna de astrologische lente op 20 maart 2021 om precies te zijn om 10.37 uur op het westelijk halfrond op onze mooie planeet aarde, terwijl ik dit bericht schrijf. Ik hoop dat iedereen het begin van dit jaar goed door gekomen is. Voor mij, net zoals alle vele anderen op de wereld en in Nederland, was en is het uitdagende tijd met alle maatregelen en alles eromheen. Ik hoop dat er heel spoedig een grote versoepeling komt, want het ik heb echt zin om iedereen weer te ontmoeten in de natuur bij een heerlijke zweethutceremonie. Ik heb de 20ste maart een vuurwake bij de zweethut om de lente te vieren, het licht te laten branden voor de wereld de liefde te laten stromen en om zo een steentje bij te dragen aan de balans in alles die er mag komen.
De praktijk blijft en is geopend voor iedereen, uiteraard wel met een gezondheid check vooraf telefonisch of aan de deur. Het is ook weer mogelijk om ademsessies en soundgifts te plannen. Geef jezelf wat meer ruimte door lekker te ademen in de vernieuwde praktijkruimte. Ik heb de lockdown periode gebruikt om de boel te verbouwen en opnieuw in te richten. Dus nu is de praktijk ruimte lekker groot, in vergelijking met de vorige ruimte 3x zo groot en deze biedt nu genoeg mogelijkheden om ademoefeningen of lichaamsgerichte oefeningen te doen, een regressie sessie te doen of een heerlijke soundgift. Zelfs mijn moederdrum staat er om van te genieten, met haar lekkere trillingen de hartslag van de aarde drummen en integreren in je lichaam.
Om gezond te blijven financieel, na 5 jaar dezelfde prijs gehanteerd te hebben, ben ik genoodzaakt de prijzen van de meeste activiteiten iets te verhogen en mijn aanbod verder te verbreden en te specificeren. De afgelopen jaren zijn mijn praktijkkosten gestegen net zoals de materiaalkosten voor de verschillende evenementen die ik organiseer, verhoging van btw tarief en verzekeringen en nascholingen. Vandaar dat ik hiervan een gedeelte dien door te berekenen. Alle wijzigingen gaan officieel in met de lancering van de nieuwe website. Voor komend jaar is mijn sessie prijs van €75,- naar €85,- incl. 21% btw gegaan. Lees hier alle informatie over de tarieven.
Omdat ik het heel belangrijk vind dat de sessies toegankelijk blijven voor iedereen, ongeacht de grootte van je portemonnee, heb ik vrijblijvende gratis kennismakingsgesprekken van 30/45 minuten ingevoerd en ook het aanbod in de coaching trajecten is uitgebreid. De keuze bij de coaching trajecten is er nu voor 3 pakketten van 8, 10 of 12 uur coaching.
Voor mensen met weinig financiële middelen is er de mogelijkheid om tegen een gereduceerd tarief begeleid en gecoacht te worden.
Stuur hiervoor je aanmeldingsmail naar [email protected]. Licht hierin jou situatie toe, hoe wat en waarom, om hiervoor in aanmerking te komen.
Per kwartaal is er maximaal 1 traject tegen dit gereduceerde tarief beschikbaar vol=vol.
Er is zelfs een "APK Coachgesprek"nu mogelijk bij Innerchanges.
Als je even behoefte hebt aan een "APK-tje", voor jezelf altijd handig als er veel gebeurt in je leven!
Het is aan te bevelen om na een coachingstraject gebruik te maken van een “APK” coachgesprek. Dit is een gesprek over jouw voortgang en ontwikkeling. De meeste mensen kiezen hiervoor na een aantal maanden. Om zo scherp te blijven op hun persoonlijke ontwikkeling en professionele groei.
2021 zorgde bij mij ook voor veranderingen, zoals bij velen. Mijn moederdrum vraagt mijn aandacht dat is voor mij de reden dat ik besloten heb om verder in 2021 geen Grote Drumcirkels meer aan te bieden maar pas weer op 22 januari 2022. Is dan gelijk wel weer een prachtige datum, dat dan weer wel. Niet getreurd want Joanne May en Laurens Bruning verzorgen in 2021 de Drumcirkels in het Vlinderhuys en ik zie jullie graag weer in 2022 bij de Grote Drumcirkel Midden Nederland, met een vernieuwde moederdrum. Hierbij de data van hun drumcirkels:
De deur gaat open om 19.30 uur.
Thee en koffie zijn aanwezig. Neem gerust iets lekker mee om te delen. Tickets zijn aan de deur te koop.
De prijs is 17,50 euro per persoon. Laten weten dat je aanwezig zult zijn wordt gewaardeerd ivm neerzetten aantal stoelen.
Naast de reguliere dag biedt Innerchanges nu ook een unieke ervaring aan, namelijk een Zweethut weekend. Van zaterdag tot en met zondag met maar liefst drie zweethut ceremonies op verschillende tijden. Geniet van de natuur in jezelf en ga op reis in en met jezelf, laat je leiden door de elementen. Samen op reis in en met jezelf laat je leiden door de elementen van de natuur. Het verwarmende vuur, het koele water, de aarde die je draagt en de lucht die je alle zuurstof geeft die je nodig hebt. Het eerst volgende weekend staat gepland op 24 & 25 april 2021, als de maatregelen het allemaal toestaan.
Ik denk graag mee hoe het voor jou nog aantrekkelijker kan worden. Jullie kunnen op verschillende manieren de kosten voor coaching of therapie (gedeeltelijk) vergoed krijgen:
Vaak reserveert een werkgever een opleidingsbudget per medewerker. In het algemeen zijn de kosten van een cursus vele malen hoger dan die van een coachtraject. Bovendien wordt een coachingstraject als veel effectiever ervaren. Informeer bij je werkgever, leidinggevende of personeelszaken.
Bij een aantal ziektekostenverzekeraars wordt coaching vergoed in het aanvullende verzekeringspakket. Kijk hiervoor de voorwaarden van je polis na.
Werkgevers zijn na overleg met de bedrijfsarts vaak bereid om deze kosten te vergoeden in het kader van de Wet Verbetering Poortwachter. Deze wet houdt in dat de werkgever bij uitval van de werknemer verplicht is om alles in het werk te stellen om het herstel van de werknemer te bevorderen. De werknemer op zijn beurt heeft de plicht en de verantwoordelijkheid om hieraan mee te werken. Coaching kan in het kader van de Wet Poortwachter ingezet worden ter verhoging van de psychische weerbaarheid. De kosten van het coachingstraject worden dan (over het algemeen) gedragen door de werkgever. Bijvoorbeeld in het kader van burn-out preventie en voorkoming van langdurig ziekteverzuim. Hierbij dien je contact op te nemen met de bedrijfsarts of de Arbodienst.
Wanneer je als particulier de kosten voor coaching zelf betaalt, dan kun je deze kosten vaak als scholingskosten aftrekken. Het doel van het traject moet dan gericht zijn op verandering van positie of op het op peil houden of verbeteren van kennis en vaardigheden die je nodig hebt voor het verwerven of behouden van inkomen uit arbeid.
Voor meer informatie en of dit in jouw situatie ook geldt, kun je contact opnemen met de belastingdienst (Belastingtelefoon: 0800-0543 gratis).
De kosten voor coaching zijn voor zelfstandige ondernemers aftrekbaar voor de belasting als bedrijfskosten.
Ik wil iedereen bedanken voor jullie aandacht, liefde, geduld van het afgelopen bijzondere jaar en ik wens jou en je familie een heerlijke lente, toe vol sprankelingen, gezondheid, liefde en veel geluk en vrijheid. Tot hopelijk snel bij een sessie in de praktijk, een zweethutceremonie, zweethut weekend intensief of drum making weekend.
Motivator, Trainer, Ademcoach, Trainingsacteur
I will be back soon
