"Je hoofd weet vaak al lang wat je hartje probeert te vertellen, maar je luistert niet."
Er was een tijd dat ik dacht dat gevoelens vooral lastig waren.
Verdriet hield me tegen. Boosheid maakte me onzeker. Angst wilde ik het liefst zo snel mogelijk laten verdwijnen. En als ik eerlijk ben, deed ik wat zoveel mensen doen: ik stopte mijn gevoelens weg. Ik ging door. Werken, zorgen, regelen. Want stilstaan voelde ongemakkelijk.
Tot ik ontdekte dat gevoelens niet tegen me werkten.
Ze probeerden me juist iets te vertellen.
Dat besef veranderde mijn kijk op persoonlijke ontwikkeling. Niet omdat alles ineens makkelijk werd, maar omdat ik langzaam leerde luisteren naar wat er van binnen leefde.
Misschien herken je dat ook wel. Je bent er altijd voor anderen, maar vergeet jezelf. Je blijft doorgaan terwijl je eigenlijk moe bent. Of je voelt dat er iets knaagt, zonder precies te weten wat. Juist daar begint persoonlijke ontwikkeling.
Niet door harder je best te doen, maar door stil te staan bij wat je voelt.
Van jongs af aan leren we rekenen, taal en hoe we problemen kunnen oplossen. We leren hoe we ons horen te gedragen en hoe belangrijk het is om door te zetten. Maar wie leert ons eigenlijk hoe we omgaan met verdriet? Met angst? Met teleurstelling of onzekerheid? Vaak ontwikkelen we onbewust manieren om moeilijke gevoelens niet te hoeven voelen. We maken grapjes, gaan harder werken, zorgen voor anderen of blijven vooral bezig.
Dat helpt soms even.
Maar gevoelens verdwijnen niet omdat we ze negeren.
Ze wachten geduldig tot we bereid zijn om naar ze te luisteren.
Iedere emotie heeft een verhaal.
Verdriet kan laten zien dat je iets bent verloren.
Boosheid wijst vaak op een grens die is overschreden.
Angst probeert je te beschermen.
Blijdschap laat voelen wat echt bij je past.
Gevoelens zijn geen obstakel. Ze zijn een kompas.
Ze laten zien waar iets aandacht vraagt. Waar je misschien jezelf bent kwijtgeraakt. Waar oude ervaringen nog invloed hebben op hoe je vandaag leeft.
Wanneer je leert luisteren naar je gevoelens, ontstaat er ruimte voor bewustwording. En juist bewustwording is vaak het begin van persoonlijke ontwikkeling. Niet omdat je moet veranderen maar omdat je jezelf beter leert begrijpen.
Veel mensen denken bij persoonlijke ontwikkeling aan groeien, doelen behalen of de beste versie van jezelf worden. Voor mij betekent het iets anders. Het betekent steeds iets meer thuiskomen bij jezelf.
Nieuwsgierig worden naar de manier waarop je reageert. Ontdekken waarom bepaalde situaties je zo raken. Zien waar je jezelf steeds aanpast of over je eigen grenzen heen gaat. Niet vanuit oordeel, maar vanuit mildheid. Want hoe beter je jezelf begrijpt, hoe vrijer je wordt om andere keuzes te maken die je wel ondersteunen.
Misschien herken je vragen als:
Vaak ligt het antwoord niet alleen in het hier en nu.
Gedurende ons leven ontwikkelen we overtuigingen die ons ooit geholpen hebben. Bijvoorbeeld:
Die overtuigingen waren misschien ooit helpend maar later kunnen ze je juist beperken. Persoonlijke ontwikkeling betekent daarom niet dat je iemand anders wordt, het betekent dat je ontdekt welke patronen je niet langer dienen en deze los mag leren laten.
Gevoelens leven niet alleen in je gedachten.
Je lichaam spreekt vaak al veel eerder.
Misschien herken je spanning in je schouders. Een knoop in je maag. Vermoeidheid die niet overgaat. Slecht slapen. Oppervlakkig ademhalen. Altijd 'aan' staan. Je lichaam probeert het je niet moeilijk te maken, het probeert je iets duidelijk te maken.
Wanneer je leert luisteren naar die signalen, ontstaat er vaak meer rust. Niet omdat alle problemen verdwijnen, maar omdat je beter begrijpt wat er in jou leeft.
Iedereen loopt weleens vast, dat hoort bij het leven. Soms kom je er zelf uit. Door een goed gesprek, een wandeling of simpelweg doordat de tijd iets verzacht en soms merk je dat je steeds opnieuw tegen hetzelfde aanloopt.
Dan kan het prettig zijn als iemand een stukje met je meeloopt. Niet iemand die vertelt hoe jij moet leven. Maar iemand die zonder oordeel luistert, vragen stelt en samen met jou onderzoekt wat er onder de oppervlakte speelt. Voor mij is coaching geen manier om iemand te veranderen maar om mee te lopen, mee te kijken en mee te bewegen.
Ik geloof dat er namelijk niets mis met jou is. Ik geloof dat je van binnen al werkelijk compleet bent.
Holistische Coaching biedt ruimte om stil te staan. Om gevoelens te onderzoeken. Om patronen te herkennen. Om weer in contact te komen met jezelf en je gevoelswereld.
Soms is een gesprek voldoende. Soms vraagt een proces om een andere vorm van begeleiding, waarbij ook het lichaam of eerdere ervaringen een rol mogen krijgen. Wat daarin passend is, verschilt per persoon en dat stem ik graag elke keer weer op je af.
We leven in een maatschappij waarin doorgaan vaak wordt bewonderd. Sterk zijn, niet zeuren, alles onder controle houden.
Maar misschien vraagt het juist moed om eerlijk te zijn naar jezelf? Om toe te geven dat je moe bent. Dat je verdriet voelt en dat je zo verlangt naar meer rust. Of simpelweg dat je niet goed weet wat je nodig hebt.
Juist daar begint vaak verandering, niet met grote stappen, maar met één eerlijk moment naar jezelf.
Ik geloof niet dat gevoelens opgelost hoeven te worden. Ik geloof dat ze gehoord en gezien willen worden. Hoe beter we leren luisteren naar wat er in ons leeft, hoe meer ruimte er ontstaat om keuzes te maken die echt bij ons passen. Persoonlijke ontwikkeling is voor mij geen eindbestemming.
Het is een proces van steeds opnieuw een laagje dieper thuiskomen bij jezelf.
Misschien is dat wel de mooiste reis die er is.
En begint die reis met iets heel eenvoudigs:
even stilstaan bij de vraag...
Hoe gaat het eigenlijk écht met mij?
We communiceren de hele dag. Met collega's, partners, vrienden, familie en onbekenden. Toch verlopen gesprekken niet altijd zoals we zouden willen. We voelen ons niet gehoord, zeggen niet wat we werkelijk bedoelen of reageren vanuit stress, onzekerheid of frustratie. De woorden zijn er wel, maar de verbinding ontbreekt.
Vaak zoeken we de oplossing in betere gesprekstechnieken of de juiste woorden. Maar echte communicatie begint niet bij de ander. Ze begint bij jezelf.
Hoe beter je jezelf kent, hoe gemakkelijker het wordt om helder en eerlijk te communiceren. Wanneer je inzicht krijgt in je gedachten, overtuigingen, emoties en gedragspatronen, ontstaat er ruimte om bewust te reageren in plaats van automatisch te handelen.
Veel communicatieproblemen ontstaan namelijk niet door wat er wordt gezegd, maar door wat er vanbinnen gebeurt. Oude ervaringen, perfectionisme, de behoefte om aardig gevonden te worden of angst om afgewezen te worden kunnen ongemerkt invloed hebben op hoe je reageert. Daardoor ontstaan misverstanden, discussies of juist stiltes waarin belangrijke gevoelens onuitgesproken blijven.
Persoonlijke ontwikkeling helpt je om deze patronen te herkennen. Niet om iemand anders te worden, maar juist om dichter bij jezelf te komen. Want hoe beter jij begrijpt wat er in jou leeft, hoe makkelijker je woorden kunt geven aan wat je voelt en nodig hebt.
Veel mensen communiceren vooral vanuit hun hoofd. Ze denken na over wat ze zouden moeten zeggen, passen zich aan of vullen voor een ander in hoe die zal reageren. Terwijl de kracht juist ligt in communiceren vanuit verbinding met jezelf.
Wanneer je leert luisteren naar je eigen gevoelens, behoeften en grenzen, ontstaat er rust. Je hoeft jezelf minder te verdedigen, minder te pleasen of voortdurend rekening te houden met verwachtingen van anderen. In plaats daarvan leer je op een respectvolle manier aan te geven wat voor jou belangrijk is.
Dat betekent niet dat moeilijke gesprekken verdwijnen. Wel dat je ze met meer vertrouwen, rust en helderheid kunt voeren. Communicatie wordt dan geen strijd om gelijk te krijgen, maar een manier om elkaar werkelijk te ontmoeten.
Soms is het lastig om zelf te ontdekken waarom bepaalde situaties zich blijven herhalen. Waarom je telkens dezelfde conflicten ervaart, moeite hebt met grenzen aangeven of het gevoel hebt dat je jezelf steeds opnieuw wegcijfert.
Juist dan kan een coachingstraject veel betekenen.
Coaching is zoveel meer dan alleen een goed gesprek. Het is een investering in jezelf. Een veilige plek waar je mag vertragen, ontdekken en onderzoeken wat er onder de oppervlakte speelt. Samen kijken we naar de patronen die invloed hebben op jouw manier van communiceren, zodat je begrijpt waar bepaalde reacties vandaan komen en hoe je daarin nieuwe keuzes kunt maken.
Je leert niet alleen beter communiceren met de mensen om je heen, maar vooral met jezelf.
Tijdens een coachingstraject ontdek je waar jouw grenzen liggen en hoe je deze op een liefdevolle, duidelijke manier kunt aangeven én bewaken. Je leert woorden geven aan wat je voelt, in plaats van alleen te reageren vanuit je hoofd. Daardoor ontstaat meer rust, meer zelfvertrouwen en meer duidelijkheid, zowel voor jezelf als voor de mensen om je heen.
Je ontwikkelt persoonlijk leiderschap. Dat betekent dat je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen gevoelens, keuzes en behoeften. Niet vanuit controle of perfectie, maar vanuit vertrouwen. Je hoeft jezelf niet langer weg te cijferen of voortdurend aan verwachtingen van anderen te voldoen. Je leert trouw te blijven aan wie jij bent.
Wanneer jij helder communiceert, weten anderen waar ze aan toe zijn. Misverstanden nemen af, relaties worden sterker en er ontstaat meer verbinding. Of dat nu thuis is, binnen je familie, in je relatie of op je werk.
Het mooiste is misschien wel dat je ontdekt dat persoonlijke ontwikkeling niet draait om steeds harder aan jezelf werken. Het gaat juist over thuiskomen bij jezelf. Leren voelen wat voor jou klopt, keuzes maken die daarbij passen en communiceren vanuit jouw eigen authenticiteit.
Verandering hoeft niet groots of ingewikkeld te zijn. Juist de kleine, bewuste stappen maken uiteindelijk het grootste verschil.
Een gesprek verandert wanneer je eerst naar jezelf durft te luisteren.
Een conflict krijgt een andere wending wanneer je jouw gevoel onder woorden kunt brengen.
Een grens voelt minder spannend wanneer je begrijpt waarom die voor jou belangrijk is.
Vanuit die kleine veranderingen groeit het vertrouwen in jezelf. Vanuit dat vertrouwen ontstaat ruimte voor echte verbinding met anderen.
Voelen klinkt eenvoudig, maar voor veel mensen is het juist het lastigste wat er is. We zijn gewend om direct te reageren, oplossingen te bedenken of ons aan te passen aan de ander. Ons hoofd neemt het over, terwijl ons gevoel nauwelijks de kans krijgt om mee te praten.
De eerste stap is daarom niet om beter te leren praten, maar om even stil te staan. Wat gebeurt er eigenlijk in jou voordat je reageert? Voel je irritatie, verdriet, teleurstelling, onzekerheid of misschien angst? Wat vertelt dat gevoel je? Vaak zit onder een sterke emotie een behoefte die gehoord wil worden. Misschien heb je behoefte aan begrip, rust, erkenning, ruimte of duidelijkheid.
Door jezelf die vragen te stellen, verschuif je van automatisch reageren naar bewust communiceren.
Ook helpt het om jezelf af te vragen: reageer ik nu vanuit mijn gevoel of vanuit mijn ego? Je ego probeert je vaak te beschermen. Het wil gelijk krijgen, jezelf verdedigen, controle houden of voorkomen dat je wordt afgewezen. Dat is heel menselijk. Maar wanneer je uitsluitend vanuit die beschermingsmechanismen communiceert, raak je gemakkelijk verwijderd van wat je werkelijk wilt zeggen.
Communiceren vanuit je gevoel vraagt iets anders. Het vraagt de moed om eerlijk te zijn over wat er in je leeft, zonder de ander ergens van te beschuldigen. Niet: "Jij luistert nooit." Maar bijvoorbeeld: "Ik merk dat ik me niet gehoord voel en dat raakt me." Dat kleine verschil verandert vaak de hele sfeer van een gesprek.
Voelen is geen teken van zwakte. Het is juist de basis van zelfkennis. Hoe beter je leert herkennen wat er in jou gebeurt, hoe gemakkelijker het wordt om woorden te geven aan wat echt belangrijk is. Dan reageer je niet langer vanuit oude patronen of automatische reflexen, maar vanuit rust, bewustzijn en verbinding.
Ik geloof dat duurzame verandering altijd van binnenuit begint. Door bewust stil te staan bij wie je bent, wat je voelt en welke patronen je onbewust meeneemt, ontstaat ruimte om anders te communiceren en anders in het leven te staan.
Want de mooiste gesprekken ontstaan niet doordat je de perfecte woorden kent, maar doordat je jezelf kent.
Wanneer jij in verbinding bent met jezelf, ontstaat er vanzelf meer verbinding met de ander. En dát is misschien wel de mooiste vorm van communicatie die er is.
Heb je weleens gedacht: "Waarom reageer ik toch steeds hetzelfde?" Of misschien merk je dat je telkens tegen dezelfde uitdagingen aanloopt. Je zegt moeilijk nee, stelt hoge eisen aan jezelf, vermijdt lastige gesprekken of voelt je verantwoordelijk voor iedereen om je heen. Ondanks goede voornemens lijkt er iets te zijn dat je steeds terugtrekt naar oude gewoonten.
Dat is niet vreemd. We ontwikkelen allemaal patronen. Ze helpen ons om met situaties om te gaan, geven ons houvast en zorgen ervoor dat ons brein niet steeds opnieuw hoeft na te denken over hoe we reageren. Veel van die patronen zijn waardevol, maar sommige verliezen na verloop van tijd hun functie. Wat ooit bescherming bood, kan je later juist beperken.
Onze patronen ontstaan vaak al vroeg in het leven. Als kind leren we hoe we ons kunnen aanpassen aan onze omgeving. We ontdekken wat ons veiligheid, liefde, aandacht of waardering oplevert. Misschien leerde je dat je hard moest werken om gezien te worden, dat je sterk moest zijn en je emoties beter kon verbergen, of dat je vooral rekening moest houden met anderen.
Deze strategieën zijn op dat moment vaak heel helpend. Ze zorgen ervoor dat je je kunt aanpassen aan de omstandigheden waarin je opgroeit. Maar ons brein slaat deze reacties op als automatische programma's. Jaren later reageren we daardoor nog steeds vanuit oude overtuigingen, terwijl de situatie allang veranderd is.
Ook ingrijpende gebeurtenissen, stress, verlies, teleurstellingen en verwachtingen vanuit de omgeving kunnen ervoor zorgen dat bepaalde patronen zich verder ontwikkelen. Zonder dat je het merkt, bepalen ze hoe je denkt, voelt en handelt.
Iedereen ontwikkelt zijn eigen combinatie van patronen. Sommige geven energie, andere kosten juist veel energie. Veel voorkomende patronen zijn:
Je legt de lat hoog en bent pas tevreden als alles perfect is. Fouten maken voelt als falen en ontspannen is lastig omdat er altijd iets beter kan.
Je bent vooral bezig met de behoeften van anderen. Nee zeggen voelt ongemakkelijk en je zet jezelf vaak op de laatste plaats.
Je twijfelt aan jezelf en bent bang om fouten te maken. Daardoor stel je dingen uit of werk je juist extreem hard om niets verkeerd te doen.
Je probeert situaties, emoties of zelfs anderen onder controle te houden. Dat geeft tijdelijk rust, maar kost vaak veel energie.
Moeilijke gesprekken, emoties of keuzes stel je liever uit. Op korte termijn voelt dat veilig, maar uiteindelijk blijven dezelfde uitdagingen terugkomen.
Je innerlijke criticus is nooit stil. Je bent streng voor jezelf en hebt moeite om te geloven dat je goed genoeg bent.
Je voelt je verantwoordelijk voor het welzijn van anderen en neemt vaak meer op je dan eigenlijk bij jou hoort.
Verdriet, boosheid of angst worden weggestopt omdat ze ongemakkelijk voelen. Toch verdwijnen ze niet; ze zoeken vaak een andere uitweg via stress, spanning of vermoeidheid.
Je voelt de behoefte om je standpunt te verdedigen of anderen te overtuigen. Een gesprek verandert gemakkelijk in een discussie, omdat gelijk krijgen voelt als erkenning of bevestiging van je eigen waarde.
Bij oplossingen, feedback of nieuwe ideeën reageer je automatisch met "Ja, maar...". Je ziet vooral waarom iets niet werkt of waarom jouw situatie anders is. Hierdoor blijf je vaak onbewust vasthouden aan oude overtuigingen en patronen.
Je kijkt regelmatig naar hoe anderen het doen en legt de lat voor jezelf aan de hand van hun prestaties. Hierdoor voelt het vaak alsof je achterloopt of niet goed genoeg bent, terwijl je je eigen groei uit het oog verliest.
Je vindt het lastig om hulp te vragen of kwetsbaarheid te laten zien. Je lost problemen liever zelf op en laat pas merken hoe het echt met je gaat als het eigenlijk al te veel is geworden.
Je haalt veel zekerheid uit de mening van anderen. Complimenten geven een goed gevoel, maar kritiek of afwijzing kan je lang bezighouden. Je eigen oordeel krijgt daardoor minder ruimte.
Je doet er alles aan om de harmonie te bewaren. Je spreekt je behoeften of grenzen niet altijd uit, uit angst voor spanning of afwijzing. Daardoor kun je jezelf onbewust tekortdoen.
Stilzitten voelt ongemakkelijk. Je agenda staat vol en je bent voortdurend productief. Achter de drukte kan de behoefte schuilgaan om gevoelens, onzekerheid of leegte niet te hoeven ervaren.
Je vindt het moeilijk om taken uit handen te geven of om hulp te vragen. Je denkt dat je het zelf moet kunnen, waardoor je meer verantwoordelijkheid draagt dan nodig is en sneller overbelast raakt.
Deze patronen laten zien hoe verschillend overlevingsmechanismen eruit kunnen zien. Vaak herkennen we ons niet in één, maar in meerdere patronen tegelijk. Ze beïnvloeden elkaar en vormen samen de manier waarop we denken, voelen en reageren. Bewustwording is de eerste stap naar verandering. Zodra je jouw patronen leert herkennen, ontstaat er ruimte om bewust andere keuzes te maken die beter passen bij wie je nu bent.
Misschien herken je jezelf in meerdere van deze patronen. Dat is heel normaal. Ze zijn niet ontstaan omdat er iets mis met je is, maar omdat ze ooit een manier waren om met het leven om te gaan.
Veel patronen zijn zo automatisch geworden dat je ze nauwelijks meer opmerkt. Toch sturen ze dagelijks je keuzes, gevoelens en gedrag.
Persoonlijke coaching begint daarom niet met het veranderen van gedrag, maar met bewustwording. Want pas wanneer je begrijpt waarom je reageert zoals je reageert, ontstaat de vrijheid om andere keuzes te maken.
Tijdens de coaching onderzoek je welke overtuigingen onder jouw patronen liggen. Misschien ontdek je dat je diep van binnen gelooft dat je altijd sterk moet zijn, dat je niemand tot last mag zijn of dat je pas waardevol bent als je presteert. Zodra deze overtuigingen zichtbaar worden, verliezen ze vaak al een deel van hun kracht. Zodoende heb jij dus meer macht en kracht om dit te veranderen dan daarvoor.
Het doorbreken van een patroon betekent niet dat je een ander mens moet worden. Integendeel. Het betekent juist dat je stap voor stap loskomt van oude overlevingsstrategieën en steeds meer gaat leven vanuit wie je werkelijk bent.
Coaching helpt je om:
Nieuwe patronen ontstaan niet van de ene op de andere dag. Door bewust te oefenen en regelmatig stil te staan bij je eigen gedrag, leert je brein nieuwe manieren van reageren. Zo groeit stap voor stap meer veerkracht en vertrouwen.
Niet alle patronen zitten alleen in ons hoofd. Ons lichaam onthoudt namelijk ook ervaringen.
Langdurige stress, spanning en onverwerkte emoties kunnen zich vastzetten in het lichaam. Veel mensen ademen daardoor oppervlakkiger zonder dat ze zich daarvan bewust zijn. Dat houdt het zenuwstelsel voortdurend in een staat van alertheid.
Ademcoaching maakt gebruik van de directe verbinding tussen de ademhaling en het autonome zenuwstelsel. Door bewust met de adem te werken, krijgt het lichaam de kans om spanning los te laten en weer tot rust te komen.
Veel mensen ervaren hierdoor:
Waar persoonlijke coaching inzicht geeft in je patronen, helpt ademcoaching om ook de lichamelijke spanning die ermee samenhangt los te laten. Juist die combinatie maakt verandering vaak krachtig en duurzaam.
Bij mijn manier van coaching staat de mens als geheel centraal. Niet alleen je gedachten krijgen aandacht, maar ook je emoties, lichaam en persoonlijke geschiedenis. Vanuit een veilige en betrokken begeleiding onderzoek je welke patronen je belemmeren en welke kwaliteiten juist meer ruimte mogen krijgen.
Afhankelijk van jouw hulpvraag kan een traject bestaan uit persoonlijke coaching, ademcoaching, wandelcoaching, lichaamsgerichte therapie, regressietherapie of andere ondersteunende werkvormen. Er wordt niet gewerkt volgens een standaardprogramma, maar gekeken naar wat jij nodig hebt om weer in beweging te komen.
Het doel is niet om je te veranderen, maar om je opnieuw in contact te brengen met je eigen kracht, authenticiteit en innerlijke vrijheid.
Iedereen draagt patronen met zich mee. Ze vertellen iets over de weg die je hebt afgelegd, maar hoeven niet te bepalen waar je naartoe gaat.
Misschien herken je jezelf in één van de beschreven patronen. Misschien voel je dat je al langer verlangt naar meer rust, meer zelfvertrouwen of meer ruimte om jezelf te zijn. Of misschien ben je gewoon nieuwsgierig naar wat er mogelijk wordt wanneer je oude gewoonten leert begrijpen in plaats van ertegen te vechten.
Coaching kan dan een waardevolle eerste stap zijn. Niet omdat er iets aan je gerepareerd moet worden, maar omdat persoonlijke groei begint bij bewustwording. Vanuit daar ontstaat ruimte voor nieuwe keuzes, meer vrijheid en een leven dat steeds beter aansluit bij wie jij werkelijk bent.
Ben je benieuwd welke patronen jou onbewust sturen en hoe je daar op een duurzame manier verandering in kunt brengen? Dan kan een kennismakingsgesprek een inspirerend begin zijn van jouw persoonlijke ontwikkeling.
“Rust is niet iets wat je moet verdienen. Het is iets wat je nodig hebt.”
We leven in een wereld die altijd aan staat. Er moet van alles: op je werk, thuis, voor anderen. We rennen van afspraak naar afspraak, ons hoofd blijft maar doorgaan en ondertussen verwachten we ook nog iets van onszelf. Maar tussen al dat moeten door vergeten we vaak één ding: even luisteren naar onszelf. Even ademhalen. Even vriendelijk zijn voor wie we zelf zijn.
Hoe vaak ben jij écht lief voor jezelf?
Veel mensen behandelen zichzelf strenger dan ze ooit een ander zouden behandelen. We verwachten dat ons lichaam altijd presteert, dat onze geest sterk blijft en dat we alles aankunnen. Maar ons lichaam is geen machine. Het geeft signalen wanneer het moe is, gespannen raakt of rust nodig heeft. Juist door daarnaar te luisteren, ontstaat er ruimte voor herstel, ontspanning en balans.
Ons lichaam geeft vaak eerst zachte signalen: vermoeidheid, spanning in je schouders, hoofdpijn, onrust of slecht slapen. Pas wanneer we te lang doorgaan, gaat het harder roepen.
Misschien hoeven we niet altijd sterker te worden. Misschien mogen we juist zachter worden voor onszelf.
Lief zijn voor je lichaam betekent niet dat je altijd perfect gezond moet leven. Het betekent wél dat je leert luisteren naar wat je nodig hebt. Soms is dat beweging. Soms juist rust. Soms gezonde voeding. Soms een moment van stilte, een wandeling of simpelweg diep ademhalen.
Ook onze geest verdient zachtheid. Gedachten kunnen ons uitputten zonder dat we het merken. Piekeren, zorgen maken of constant “aan” staan zorgt ervoor dat ons zenuwstelsel alert blijft. Ontspanning is daarom geen overbodige luxe, maar essentieel voor ons welzijn.
Wanneer je bewust momenten van rust inbouwt, geef je jouw lichaam en geest de kans om te herstellen. Je voelt meer energie, meer verbinding met jezelf en vaak ook meer rust in je dagelijks leven.
Zachtheid zit vaak in kleine dingen. Soms zit het in een warme trui op een koude ochtend. In jezelf toestaan om even niets te hoeven. In een zachte stof op je huid, een dekentje op de bank, een kop thee in stilte of een diepe ademhaling voordat je de dag begint.
Ons lichaam verlangt niet alleen naar rust, maar ook naar geborgenheid. Naar veiligheid. Naar comfort. Zachte materialen, warme kleuren en fijne geuren kunnen ons zenuwstelsel helpen ontspannen zonder dat we het doorhebben.
Een zachte wollen trui. Een comfortabele joggingbroek. Kleding waarin je kunt ademen en bewegen. Het lijken kleine dingen, maar ze geven je lichaam onbewust het signaal: je mag ontspannen.
“Je hoeft niet eerst uitgeput te raken voordat je rust mag nemen.”
Deze oefening helpt je zenuwstelsel kalmeren.
Ga comfortabel zitten.
Adem 4 tellen rustig in door je neus.
Houd je adem 4 tellen vast.
Adem 6 tellen langzaam uit door je mond.
Herhaal dit 5 keer.
Voel hoe je schouders zakken en je lichaam ontspant.
Een eenvoudige manier om spanning los te laten.
Sluit je ogen.
Breng je aandacht naar je voeten.
Voel bewust hoe ze aanvoelen.
Ga langzaam met je aandacht omhoog: onderbenen, bovenbenen, bekken, buik, borstkast, schouders, armen, handen, nek, gezicht en voorhoofd en ogen.
Merk spanning op zonder het te willen veranderen.
Alleen bewustwording zorgt vaak al voor ontspanning.
Een korte wandeling in stilte kan wonderen doen.
Laat je telefoon thuis of zet meldingen uit.
Loop bewust langzaam.
Kijk naar de lucht, bomen of huizen om je heen.
Adem diep in.
Door bewust aanwezig te zijn, krijgt je hoofd rust.
Veel spanning neem je mee de nacht in.
Probeer voor het slapen:
een warme douche,
rustige muziek,
een kop kruidenthee,
of 10 minuten zonder schermen.
Je lichaam heeft signalen nodig dat het veilig is om te ontspannen.
Een laatste handige tip is om zachte verlichting aan te doen het laatste half uur voordat je gaat slapen, hiermee ontspant je lichaam ook.
Lief zijn voor je lichaam en geest begint vaak met kleine momenten van aandacht. Niet pas wanneer je uitgeput bent, maar juist tussendoor. Rust nemen is geen zwakte. Ontspannen is niet lui. Het is zorgen voor jezelf op een manier die je helpt om in balans te blijven.
Zachtheid mag ook zichtbaar zijn. De manier waarop je woont, leeft en je kleedt heeft invloed op hoe je je voelt. Zachte stoffen zoals katoen, wol, linnen of fleece geven comfort en warmte. Losse, comfortabele kleding helpt je lichaam ontspannen in plaats van voortdurend “aan” te staan.
Zelfzorg zit soms niet in grote veranderingen, maar in kleine keuzes die rust geven:
een warm bad,
een zachte sjaal,
blote voeten thuis,
een rustige avond zonder schermen,
of simpelweg eerder naar bed gaan.
Gun jezelf momenten waarop je niet hoeft te presteren. Waarin je even niets hoeft uit te leggen, op te lossen of vol te houden. Je bent geen machine. Je bent een mens met een lichaam dat voelt, draagt en elke dag opnieuw zijn best doet voor jou.
Misschien mag je vandaag iets liever zijn voor jezelf.
Een beetje zachter.
Een beetje rustiger.
Een beetje meer zoals je ook voor een ander zou zorgen.
“Misschien is zelfliefde niet jezelf veranderen, maar jezelf leren dragen met meer zachtheid.”
Een liefdevolle blog met zenuwregulerende oefeningen voor rust, veiligheid en ontspanning.
We leven in een wereld waarin veel van ons zenuwstelsel gevraagd wordt.
Ons lichaam staat vaak “aan”: alert, gespannen, overprikkeld of voortdurend bezig met aanpassen, doorgaan en zorgen.
Misschien herken je het:
Wat veel mensen niet weten, is dat ons lichaam voortdurend probeert zichzelf te helpen door alles te reguleren.
Soms via kleine instinctieve bewegingen, soms via ademhaling, aanraking, geluid of rustgevende gewoontes.
Deze oefeningen zijn geen “perfecte oplossing”.
Ze zijn zachte uitnodigingen om opnieuw contact te maken met jezelf.
Niet vanuit prestatie of omdat je “gerepareerd” moet worden, maar omdat je lichaam veiligheid, zachtheid en aandacht verdient.
Neem alleen mee wat goed voelt, forceer niets. Je hoeft niets perfect te doen.
Maak eventueel een rustige plek voor jezelf:
Zie deze oefeningen als kleine momenten van rust en verbinding met jezelf.
Voor overdenken en mentale onrust.
Wanneer je gedachten blijven doorgaan, helpt het jouw zenuwstelsel vaak om terug te keren naar het hier en nu.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Koude prikkels en gronding-oefeningen helpen je brein uit de overlevingsstand te halen en terug te brengen naar het huidige moment.
Voor verdrietige of zware gevoelens.
Je gezichtsuitdrukking beïnvloedt signalen naar je zenuwstelsel.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Je brein ontvangt via je gezicht signalen van veiligheid en ontspanning.
Voor paniek of overweldiging.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Je brein schakelt van emotionele overbelasting naar cognitieve focus.
Voor weerstand en gebrek aan motivatie.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Je zenuwstelsel voelt minder druk wanneer iets klein en veilig aanvoelt. Door de kleine taak, zorg je er ook voor dat je lichaam een goed gevoel krijgt.
Want je hebt iets behaald.
Voor boosheid, stress en spanning.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt
Lange uitademingen activeren het parasympathische zenuwstelsel (het systeem van rust en herstel).
Voor gevoelens van chaos of machteloosheid.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Je aandacht verschuift van machteloosheid naar veiligheid en overzicht.
Voor focus en regulatie.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Kauwen geeft het brein signalen van veiligheid en helpt spanning reguleren.
Voor eenzaamheid, verdriet en onrust.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Warme aanraking helpt het zenuwstelsel zich veiliger en meer verbonden te voelen.
Voor diepe ontspanning.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
De trillingen stimuleren de nervus vagus, die betrokken is bij ontspanning en herstel.
Vagus nervuszenuw-oefening.
Zo doe je het:
Doe dit 1 à 2 minuten.
Waarom dit helpt?
Dit gebied bevat vertakkingen van de nervus vagus.
Voor opgebouwde stress.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Het lichaam kan spanning ontladen via beweging.
Voor emotionele spanning.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Het borstgebied bevat veel zenuwuiteinden die betrokken zijn bij regulatie en lichaamsbewustzijn.
Voor troost en veiligheid.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Diepe druk kan het zenuwstelsel helpen kalmeren.
Voor sensorische rust.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Minder prikkels geven het zenuwstelsel ruimte om te ontspannen.
Voor aarding en vertraging.
Zo doe je het:
Waarom dit helpt?
Direct contact met de natuur helpt veel mensen zich rustiger en meer aanwezig te voelen.
Je hoeft niet voortdurend sterk te zijn.
Zenuwregulatie gaat niet over perfect ontspannen.
Het gaat over kleine momenten van veiligheid creëren in je lichaam.
Soms is dat:
Je lichaam is niet tegen je.
Het probeert je al die tijd te beschermen.
Hoe vaker je leert luisteren naar die kleine signalen, hoe meer je systeem kan voelen:
Begin klein en kies één oefening die vandaag goed voelt.
Dat is al genoeg.
Er zijn momenten in het leven waarop je voelt dat praten niet meer genoeg is. Dat je hoofd het niet meer oplost. Dat je verlangt naar iets wat dieper gaat dan woorden. Voor o.a. Sophia, Lisette en Frank was het zweethutweekend zo’n moment. Geen uitje, geen dagje wellness. Maar een bewuste stap in een bedding van vuur, stilte en ceremonie. Een weekend volledig verzorgd. Niet alleen in praktische zin, maar vooral energetisch. Alsof alles erop gericht is dat jij niets hoeft vast te houden. Dat je mag zakken en dat je gedragen wordt.
Vanaf het moment van aankomst wordt vaak al duidelijk dat een zweethutweekend iets anders is dan een gewone retraite. Er hangt een andere sfeer. Meer met aandacht en aanwezigheid. De ontvangst voelt warm en oprecht, alsof er een ruimte wordt geopend waarin niets hoeft.. Een plek waar niemand sterker of beter hoeft te zijn dan hij of zij werkelijk is. Waar het niet gaat om indruk maken of iets bewijzen, maar om simpelweg verschijnen zoals je bent te zijn zoals je bent.
De zweethut is moeilijk volledig uit te leggen aan iemand die het nooit heeft ervaren. Het is een plek die je vooral met je lichaam en je zintuigen begrijpt.
Wanneer de ceremonie begint en de deur sluit, wordt het volledig donker. De buitenwereld verdwijnt en de aandacht verschuift naar binnen. Naar adem, naar stilte, naar wat er in het moment aanwezig is. In het midden worden gloeiend hete stenen binnengebracht die urenlang in het vuur hebben gelegen. Wanneer water en kruiden over deze stenen wordt gegoten, stijgt een wolk van hete stoom op die de hele ruimte vult en de warmte neemt toe.
De hitte is intens, eerlijk en niet te negeren.
En juist daarin schuilt de kracht van de ceremonie.
In de hitte van de hut wordt het moeilijk om nog om jezelf heen te bewegen. Waar in het dagelijks leven afleiding, controle of drukte vaak een uitweg bieden, nodigt de zweethut uit tot overgave, ademen, voelen wat er werkelijk in je leeft.
Alles wat normaal gesproken naar de achtergrond kan verdwijnen zoals spanning, verdriet, oude overtuigingen, rollen en maskers wordt hier voelbaar. Niet om iemand te breken, maar om ruimte te maken voor bevrijding. Tijdens de ceremonie worden verschillende rondes doorlopen, elk met een eigen intentie. In die rondes gebeurt vaak iets bijzonders, je mag laag voor laag beginnen loslaten wat niet langer nodig is. Verwachtingen, controle, de neiging om altijd sterk te moeten zijn.
De hitte werkt als een spiegel. Eerlijk en direct.
Het vuur speelt een centrale rol in de ceremonie. Buiten brandt het vuur dat de stenen verwarmt. Binnen wordt die kracht voelbaar in de hitte en de stoom.
Zweten wordt vaak gezien als een fysieke reiniging, maar in de zweethut gebeurt er vaak meer dan dat. Veel deelnemers ervaren dat ook emotionele of energetische ballast begint los te komen. Alsof oude lagen verzachten en wat niet langer dient langzaam oplost in de warmte. Soms gebeurt dat met tranen, soms in stilte en soms zelfs met een onverwachte lach. Alles mag er zijn.
Wat veel mensen diep raakt tijdens een zweethutceremonie is de intense verbinding met de elementen.
Het vuur dat buiten brandt en de stenen verwarmt.
Het water dat sist wanneer het de hete stenen raakt.
De aarde die de hut vormt en iedereen draagt.
De lucht die samen wordt ingeademd.
Deze elementen zijn niet langer abstracte begrippen, maar directe ervaringen.
Daarnaast ontstaat er vaak een bijzondere verbinding tussen de mensen die in de hut zitten. Vaak zijn het mensen die elkaar pas net hebben ontmoet, maar door samen in deze intense ervaring te stappen ontstaat er een gevoel van gedeelde menselijkheid en herkenning. Iedereen komt met zijn eigen verhaal, maar deelt hetzelfde verlangen om naar binnen te kijken.
Misschien wel het meest waardevolle dat een zweethutweekend kan brengen, is de ontmoeting met jezelf. In de donkerte van de hut wordt vaak voelbaar hoe weinig er eigenlijk nodig is. Geen rol, geen uitleg en geen prestatie. Maar juist alleen je adem, je hartslag en je aanwezigheid.
Dat besef kan verrassend eenvoudig zijn, maar tegelijkertijd diepgaand. Het herinnert eraan wie we zijn zonder de lagen die zich in het dagelijks leven langzaam opstapelen.
Een volledig verzorgd zweethutweekend bestaat niet alleen uit de ceremonie zelf. Tussen de rituelen door is er ruimte om te landen met rustmomenten, voedende maaltijden, stilte of juist open gesprekken. Die afwisseling maakt het weekend waardevol. De begeleiding is zorgvuldig en respectvol, afgestemd op het tempo van iedere deelnemer.
Zo kan wat in de hut is aangeraakt ook daadwerkelijk integreren.
Voor iedereen ziet de ervaring er anders uit, maar veel mensen herkennen na afloop bepaalde veranderingen:
Een zweethutweekend is geen snelle oplossing voor alles wat in het leven speelt. Maar het kan wel een kantelpunt zijn een moment waarop duidelijk wordt dat kracht niet ontstaat door harder te duwen, maar door eerlijker te voelen.
Het vuur verbrandt niet wie iemand is het verbrandt wat iemand niet is. Wanneer deelnemers na het weekend weer naar huis gaan, voelen velen geen drastische verandering in identiteit. Er is geen gevoel een ander mens te zijn geworden. Maar vaak wel iets anders. Een grotere helderheid, meer zachtheid en meer verbinding met wat werkelijk klopt. Alsof er iets is losgelaten dat nooit echt bij hen hoorde.
En misschien is dat wel het grootste geschenk van een zweethutceremonie: de herinnering dat er niets hoeft te worden toegevoegd.
Alleen losgelaten.
Waar de drum mijn hart raakte - Tijdens het Drum Making Weekend en onze Awakening Ceremonie ontstaat er iets wat zich moeilijk in woorden laat vangen. Het maken van een drum is meer dan een ambachtelijk proces; het is een innerlijke reis. Een ontmoeting met jezelf, met het ritme, met dat wat gehoord wil worden. In de cirkel, in de stilte, in het ontmoeten en kloppen van de drum ontstaat ruimte voor inzicht, heling en verbinding.
Hieronder delen deelnemers hun persoonlijke ervaringen. Verhalen over wat hen raakte, wat in beweging kwam en wat de drum voor hen is gaan betekenen. Soms krachtig en transformerend, soms zacht en verstillend, maar altijd echt en puur.
In dit filmpje delen Caroline, Reinske en Renate hun ervaringen. Over het proces van creëren met je handen. Over de verstilling, de verdieping en het plezier wat ze hebben gehad. Over wat het betekent om je eigen drum te bouwen en hem voor het eerst te laten klinken. Laat je meenemen in hun verhalen en proef de sfeer van een weekend waarin ritme, bezieling en samenzijn centraal staan: Deelnemers aan het woord over het drum making weekend
Rita van Wingerden
De Moederdrum: "Ga tot het uiterste en geef alles, ga tot het uiterste en je ontvangt alles". Nu vier maanden later is ze geboren. Mijn Moederdrum. Het is letterlijk alsof ik mijzelf gebaard heb, maar dan in vernieuwde vorm, completer en lichter. Het resultaat is overweldigend. Ze is krachtig, sprankelend en vol liefde. Ze daagt me uit, prikkelt me en laat mijn energie stromen. Ik ben verliefd … op mijn Moederdrum. De reis van de Moederdrum is één van de grootste cadeaus die ik mezelf heb gegeven en waar het einde van het ontvangen nog lang niet in zicht is. In grote dankbaarheid aan de Moederdrum en aan allen die hier aan hebben meegewerkt. Aho!
Al een poosje voelde, zag en hoorde ik drums als ik bezig was met healings in mijn bedrijf. Ook door het enthousiasme, de warmte en professionaliteit van Erik.
Ik wist dat ik bij hem een healing drum wilde maken. Dat ik in goede handen was om die reis te maken.
Dat bleek eigenlijk al voor aanvang. Want zodra je besloten hebt dit aan te gaan, begint je reis al en komen er dingen op je pad.
Lessen, signalen, symbolen, ervaringen. Je werkt er naar toe. Ik had even een zetje nodig de dag voor vertrek.
Dat gaf Erik mij gelukkig op precies de juiste wijze, waardoor ik in September 2016 mijn prachtige bizon en ceder houten drum heb kunnen maken.
Wat ben ik blij dat ik gekozen heb om een ware healing drum bij Innerchanges te maken. Ja, 3 dagen heb je echt nodig om alle elementen en intenties te verwerken tot je persoonlijke healing drum.
De eerste avond staat een zweethut op de planning. Mijn eerste zweethut ervaring. Ik zet mezelf helemaal open en ervaar een diepe reiniging op vele lagen.
De volgende dagen word ik flink uitgedaagd om bij mezelf te blijven. Mijn eigen ruimte in te nemen, diep adem te halen naar mijn onderbuik.
Elke keer als ik ergens tegenaan loop is er, Erik, die door een paar zinnen met me uit te wisselen, me op mijn pad terug brengt.
Op andere momenten staat ineens een ander teamlid naast me. Die precies de juiste woorden zegt die ik moet horen, of even iets te drinken / eten komt brengen. ( das echt belangrijk).
Van het kiezen van het frame en de huid, tot het knippen van het drumvel en strings. Ook het veilen en schuren en uiteindelijk verbinden van al deze elementen, waar ik mijn hart en ziel in heb gelegd.
Kreeg ik vele spiegels voorgehouden en kwam mezelf echt tegen.
Vooral het op spanning brengen van 18 meter string was doodeng in het begin. Maar naar mate ik het vertrouwen voelde in de spanning van de string. Groeide ook mijn zelfvertrouwen in al het werk dat ik hiervoor gedaan had.
Ik werd krachtiger, mijn drum werd krachtiger, en onze verbinding. Mijn drum is precies geworden waar ik meer van nodig had. Heb nu al de magie mogen voelen als ik samen met haar werk. Ben benieuwd wat ik in de toekomt nog meer mag ervaren met mijn drum.
Diepe dank team Innerchanges. Binnenkort kom ik terug voor meer zweethut magie. Liefs ilona
Malin Wittebol
In de auto naar huis, met de drum naast me, warm ingepakt in haar deken. Ik zing vanuit mijn buik, zo hard als nooit tevoren. Er komt een taal naar boven die ik niet ken, woorden en klanken wisselen elkaar af. Thuis aangekomen groet ik het huis, mijn man. Ik zie hem wezenlijk. De dagen die volgen ben ik vermoeid, maar zo wakker. Ik sta met beide benen op de grond, mezelf uiten kost geen moeite. Ik ben aandachtig aanwezig in het moment. Tot besluit: Tijdens het drum-weekend ervoer ik de kracht van het universum in mij, zonder angst. Ik ervoer dat als ik mij uitspreek, deuren voor mij opengaan, in plaats van dicht. Het is fijn te ervaren dat de verbinding met de begeleiders en de groep niet ophoudt als het weekend ophoudt. Oprecht en respectvol. Het is intens wat er allemaal naar bovenkomt en te weten dat je als deelnemer in goede handen bent is belangrijk. Met vier begeleiders, allen met hun eigen kwaliteiten en een groep liefdevolle mensen in de schoot van moeder natuur. Heel veel dank!
Een aantal weken geleden in contact gekomen met Erik Roesink bij de Drumcirkel Midden Nederland. Wist niet wat ik hiervan moest verwachten ach laat het gebeuren en ervaar het, zo ging ik deze avond in.
Erik heeft leen drums bij zich en ja hoor de 3de leen drum van deze avond was een schot in de roos. Hij riep mij, de schotse hooglander, de trilling, de energie, het geluid was niet te beschrijven.
Wist het, deze drum is voor mij. Trouwens Erik maakt de drums met zoveel passie en liefde.
Nu een aantal weken verder, hoe ik het ervaar, echt geweldig, is niet te beschrijven wat het met je doet. Het heeft mijn leven verrijkt
Je moet het eigenlijk zelf ervaren, zou zeggen nodig je zelf uit om naar de Drumcirkel Midden Nederland te komen. Ik en mijn drum ja wij zijn een. Dankbaar. Liefs Karin
Karel van Norel
Overgave: De voorbereiding van het weekend liep compleet anders dan ik mij had voorgesteld, ipv een rustige donderdag werd het een donderdag waarop onverwacht met een client naar het ziekenhuis mocht. Doodmoe thuisgekomen en niets gedaan. Dan op vrijdag de spullen maar pakken. Huilend in de huiskamer omdat het me allemaal een beetje aanvloog, iets met bomen en bos. In de regen de motor opgepakt en opgestapt om een regenoverall op te halen. Hierbij mijn handschoenen "kwijt" geraakt. Bijna onderkoeld in Riethoven aangekomen. De eerste vraag: wat heb je nu nodig deed me goed. Een warme kop thee om mijn handen te warmen. De volgende opmerking ging over zelfliefde..ik had rustig mogen stoppen onderweg om een kop koffie te drinken en wat op te warmen kreeg ik te horen. Wordt het zo'n weekend vroeg en dacht ik...het werd inderdaad zo'n weekend waarbij ik wel wat in de weerstand zat. Fijn dat er aan tafel, naast de heerlijke soep, ruimte was voor persoonlijke verhalen en met welke intentie je het weekend inging.
Heel bijzonder dat alle deelnemers een bizon voelden. Met deze huid gingen we na het eten aan de slag. De huid knippen ging niet zonder slag of stoot...en daar vind ik wel wat van..vervolgens nog vele meters string knippen waarbij "de wedstrijd" van Bram Vermeulen (lees de goedkeuring van vaders) veelvuldig door mijn hoofd zong. Zelfs in de zweethut bleef ik de weerstand voelen, ik kon mij niet overgeven aan de stenen.
De zaterdag werd besteed aan het vijlen en schuren van het frame. Af en toe tranen tijdens Papa en de Wedstrijd (ik ga aan op muziek). Laat in de middag kwam het breekpunt toen er rondom mij werd gedrumd. De vibraties, de schoonheid van het geluid...teveel voor mij om de weerstand te behouden en "groot" te blijven. De woorden: ik wil niet meer mijn best doen (welke werden uitgesproken tijdens een huilbui) kwamen uit mijn mond. De weerstand was weg, de mooie persoonlijk woorden en aandacht van de begeleiding deden mij landen. Wat een warm moment. Het frame nog extra verwend door het in te oliën met cederolie...wat een mooie glans, hij straalde gewoon.
Na het eten vond de geboorte van mijn drum plaats. Door de gebeurtenissen van deze middag zat ik de avond lekker in een flow en ging het me redelijk makkelijk af. Iets na twaalven was de bevalling klaar. Omdat het mijn eigen proces is, zo werd mij verteld, ben ik naar bed gegaan en ben ik niet, dat wat ik in eerste instantie wel wilde doen, blijven zitten en wachten op de rest.
Op zondag hebben we tijdens de awaking ceremonie de drum in ontvangst mogen nemen. Weer volgde er tranen. Gewoon omdat het kon, mag, nodig was...bedenk de reden maar, alles was goed.
Het was een emotionele achtbaan waarbij er veel loskwam. Iedere keer als ik mijn drum oppak gaat er een rilling door mijn lijf. Bespelen is nog niet mogelijk. Rondlopen met de drum voor je hart wel. Ik heb er alles ingestopt wat ik in mij had en dat is voor nu goed.
Ik heb mij het hele weekend zeer welkom gevoeld, dank aan iedereen die dit weekend mede gekleurd hebben...en ik durf nu te zeggen, Karel jij ook bedankt dat je jezelf hebt overgegeven.
Ilse
Drum maak weekend: Wat een heerlijk weekend heb ik mogen beleven bij Erik en iedereen die hem bijstaat. Hoewel ik er deze keer voor gekozen heb mijn drum op een andere wijze te maken werd ik net als mijn mede drum makers enorm uitgedaagd.
Mocht iets falen? Kon ik bij mijzelf blijven? Mogen emoties ruimte krijgen zonder dat de ander wegloopt. En nog veel meer vragen die ik had waar alles met een ja beantwoord mocht worden.
Wat ben ik dankbaar dat ik op mijn ‘eigen’wijze manier toch een fantastische drum heb mogen maken. Erik, Joanne, Coby, Rianne en Bart ik ben jullie enorm dankbaar voor alle mooie lessen🙏🏼❤️🙏🏼
Gisteren weer een “feestje” gehad bij de drumcirkel in het vlinderhuis van Erik Roesink en een indirecte uitnodiging “gekregen” voor het drummaking weekend van 5,6,7 Oktober, van een mooie vrouw die van plan is naar het drummaking weekend te gaan maar het nog wat spannend lijkt. Maar ja waarom zou ik gaan, ik heb al 3 drums zelfgemaakt🤩. Eigenlijk 4 maar das een heel ander verhaal. Spannend is het en zeker ook (meer dan) leuk. Vandaag had ik iets met bromvliegen, ff googelen (het luisteren naar de signalen van de natuur is iets wat ik in een drummaking weekend heb mogen ervaren) wat de bromvliegen me nu willen vertellen; “Vertrouw erop dat de prikkels die je "ongewild" (van buitenaf) in beweging zetten je steunen om bij je eigen waarheid te komen. Gebruik ze om je waarheid te dansen.” Dat is precies wat de drummakingweekenden me gebracht hebben, dansend in het ritme van o.a. schuren, ontdekken van mijn waarheid. Elk weekend weer een deel van m'n waarheid ontdekt. Dansend met de materialen, hout, huid, gereedschap, natuur, de (toppers) van de begeleiding, de (heerlijke) andere deelnemers hen ook als een belangrijke steun ervaren. Gewoon omdat iedereen bezig is met hetzelfde, een eigen healing drum creëren. Elk weekend opnieuw anders omdat ik veranderd ben, ik heb de weekenden ervaren als “life-changing”. Ook omdat elk weekend altijd verassingen heeft. Mooie oefeningen, andere uitnodigingen en verschillende ingebouwde ceremonies in de grote ceremonie van het maken van mijn drum. Dat wat Erik met de naam van zijn bedrijf “innerchanges” bij mij oproept wordt voor mij echt waargemaakt in de weekenden zijn praktijk en andere activiteiten. Bij de drummaking weekenden samen met zijn team. En dan zo verder terug mijmerend...heerlijk een heel weekend buiten, intensief bezig zijn met mijn handen, voeten, eigenlijk mijn hele lijf. Niet aan eten, koken, slapen te hoeven denken omdat alles geregeld wordt. Slapen in een tipi zo bijzonder, zo anders dan een tent. De vrienden die ik in die weekenden heb mogen ontmoeten. De drums die me zo lief zijn. Ze helpen me bij fijne en soms ook lastige situaties. Ik kan me mijn dans van leven onmogelijk meer voorstellen zonder drums, de verbinding die ik heb leren voelen met de hartslag van moeder aarde, mijn hartslag en die van de drums. Hmmmm wellicht toch nog maar ff kijken in mn agenda
Heb mijn hele leven al wat met de drums gehad , ze deden iets met my zodra ik zo’n drum hoorde , ik wilde dat ook!!! Vaak in winkels gekeken om er een te kopen alleen dat voelde nooit goed dus niet gedaan. Later kreeg ik een kado bon , ja hoor ik mocht eindelijk zo’n drum gaan maken. Wat was ik blij ......tot ik hoorde dat ik alleen moest en toen sloeg de paniek toe, ben er nooit heen gegaan . Was er dus nog niet aan toe. 10 jaar later toch weer internet op en weer kijken , daar kwam ik bij Erik uit, mail gestuurd en vragen gesteld want ik wilde wel alles veilig stellen , want ik ging tenslotte alleen!!! Durfde toch weer niet en weer wel en weer niet , toen kreeg ik Eric aan de lijn en die haalde mij in principe over door mij gerust te stellen (dat had ik echt nodig) en door de manier (respect) waarop hij met my sprak ben ik toch gegaan. Het was voor mij ruim 2,5 uur rijden en onderweg gingen er allerlei stemmetjes die zeiden terug te keren maar heb doorgezet, daar aangekomen ben ik zo warm ontvangen dat meteen een hoop spanning er al af vloog en ik mij meteen niet keer alleen voelde. Het weekend hebben we de drum gemaakt , wat een ervaring was dat ! Zoals ik het zie , ging ik er heen om de drum te maken want dat wilde ik graag , nu ben ik tot een andere conclusie gekomen , het weekend was hard werken , geweldig vond ik dat , ondertussen kwamen er onverwerkte stukken naar boven waar ik wat mee mocht doen en door de juiste begeleiding mag je je daar bewust van worden en er wat mee doen. En dat is ook gebeurt. Wat een kado was dat !! Dit had ik nooit eerder zo verwacht en ervaren. Waanzinnig heb ik het gevonden, juist omdat je het dus niet alleen doet , je wordt zo geholpen en bijgestaan dat uiteindelijk na het weekend de DRUM juist het kado was van het innerlijke harde werken. Hoe mooi is dat ! Dit heeft bij thuiskomst nog lang nagesuddert en geniet nog elke dag van de groei en vooral de wijsheid van de begeleiding die ik daar doorgemaakt hebt. Dit zou iedereen eigenlijk gewoon 1 keer per jaar moeten doen , al is het maar om weer even te voelen waar je zelf staat en eventueel op te ruimen en door te groeien. Erik is voor mij een oprechte en open ziel en dat heb ik als heel veilig ervaren waardoor ik naar binnen durfde om te voelen , zo’n ervaring wens ik iedereen om een keer te proberen als je de kans krijgt , het is absoluut de moeite waard! Zodra ik weer kan zal ik zeker nog een keer gaan. Het was voor mij een bijzonder weekend! Weken na de drumsessie liep ik vast met mijzelf en dat had te maken met dat weekend, er waren gevoelens losgekomen waar ik niet mee verder kon en heb Erik gebeld voor een sessie, het weekend heeft hy mij goed geholpen en voelde mij veilig bij hem dus ben naar een sessie geweest bij Eric thuis. Ook daar heb ik veel los mogen laten .......wat was dat heftig voor mij en super gaafff dat ik het eindelijk aan mocht raken. Voel mij een gegroeid mens en groei nog elke dag en weet als ik weer vastloop waar ik naar toe ga om weer verder te komen 🙂 Bijzonder is het woord wat ik hier kan omschrijven en een ieder mag het voor zichzelf ervaren als je er voor durft te gaan. Ik durfde het en heb mijn angst opzij gezet dus in mijn optiek durft dan iedereen het wel😇 Groetjes Everdien😇💕
Albert
De geboorte van mijn drum: Toen ik in mei aangaf dat ik wel een drum wou komen maken, duurde het nog ruim 3 maanden voor ik me daadwerkelijk opgegeven had (onbewuste weerstand). De week voor het weekend ging ik flink door mijn enkel (fysieke weerstand), maar ik heb me niet uit het veld laten slaan en ben de reis/het geboorte proces aangegaan. Wauw wat was dat intens, de verbinding met je reisgenoten, de confrontatie met jezelf, de irritatie van begeleiding (allemaal uit liefde om je te helpen), en uiteindelijk dan in al het vertrouwen de 'geboorte' van je drum.
Wat ik vooral heb meegekregen en ook heb ervaren is dat alles wat je in je proces van het drum maken stopt, krijg je ook weer terug. Zo ging er heel veel frustratie in, die zich uitte in het feit dat het niet lukte. Er ging zachtheid en vertrouwen in, dat zorgde ervoor dat het opspannen vrij gemakkelijk en met veel vreugde ging. Nu enkele dagen thuis met mijn kersverse drum en ik ervaar al zoveel meer zelfliefde elke keer als ik de drum alleen al aai.
Dit proces en deze ervaring gun ik ieder mens die er naar opzoek is zichzelf lief te hebben.
Lieve en verbindende hartsgroet, Albert
Er is een moment, vaak nog vóór de eerste steen gloeit, waarop je voelt dat je ergens anders bent dan in je gewone weekend. De lucht ruikt naar houtrook. Mensen spreken zachter. Er wordt meer gekeken dan gezegd. Alsof iedereen weet: dit is geen uitje. Dit is een ontmoeting. Een zweethutweekend is in essentie een ceremonie van reiniging en herinnering. In de traditie van onder andere de Lakota people wordt de hut gezien als de schoot van Moeder Aarde. Je kruipt naar binnen in het donker, laag bij de grond, alsof je terugkeert naar het begin. En dat voel je.
Een zweethut is een lage, ronde hut van wilgentakken, bedekt met 4 lagen dekens. In het midden liggen gloeiend hete stenen die in het vuur zijn verhit. Wanneer water over de stenen wordt gegoten, stijgt stoom op, heet, doordringend, levend. De kruiden die op de stenen mag de oer herinneringen in je wakker. Maar de ware essentie zit niet in de hitte. Het is de intentie en het samenkomen. De rondes in de hut voelen als hoofdstukken. Elke deur die even open gaat om nieuwe stenen binnen te brengen, is als een ademhaling. Licht. Lucht. Dan weer donkerte en diepte.
De eerste minuten ben je je vooral bewust van je lichaam. De hitte, het zweet, je adem.
Dan gebeurt er iets. Je gedachten beginnen te vertragen. Wat normaal zo luid is in je hoofd, lost op in het ritme van de stoom en de stemmen om je heen.
Je komt lagen van jezelf tegen. Onrust die je in het dagelijks leven wegdrukt, emoties die ruimte krijgen en dankbaarheid die onverwacht opkomt. De hitte werkt als een eerlijke spiegel. Je kunt je niet verstoppen voor jezelf. Als het intens wordt, kom je één vraag tegen: kan ik blijven? Kan ik aanwezig blijven bij wat er is? En elke keer dat je dat doet, groeit er iets van binnen. Kracht, overgave en vertrouwen.
De spirit van een zweethutceremonie zit in verbondenheid. Verbondenheid met de aarde onder je, het vuur dat de stenen verhit, het water dat stoom wordt en de lucht die je deelt met anderen. De vier elementen werken samen en jij bent het vijfde element: bewustzijn.
In de donkerte van de hut verdwijnen verschillen. Titels, rollen, maskers. Je zit daar gewoon als mens. Ademend, zweterig en kwetsbaar. Juist daar ontstaat iets puurs. Het voelt alsof je je herinnert wie je bent, onder alles wat je hebt geleerd ook te zijn.
Voor sommigen is het loslaten. Voor anderen heling. Voor weer anderen een hernieuwde verbinding met hun hart of hun richting in het leven. Persoonlijk voelt het voor mij altijd als thuiskomen. Alsof de hitte alles wat niet essentieel is van me afspoelt. Alsof mijn hart weer helderder klopt. Ik kom er vaak uit met minder woorden, maar meer waarheid. Niet omdat de zweethut antwoorden geeft. Maar omdat ze ruimte maakt om te voelen, om te luisteren en om opnieuw te kiezen.
Wanneer je naar buiten kruipt en de frisse lucht je huid raakt, voelt de wereld anders. Kleuren zijn helderder. Geluiden scherper. Je lichaam leeft. Je draagt nog steeds jezelf mee, met al je vragen en je verlangens, maar er zit meer zachtheid omheen. Meer aanwezigheid. De spirit van het Zweethutweekend is geen spektakel. Het is subtiel, stil en aards. Het is de herinnering dat je onderdeel bent van iets groters. Dat je, onder alle lagen, al heel en compleet bent.
Dat betekent dat jij niet alleen deelneemt aan de ceremonie, jij bént degene die betekenis geeft aan wat er gebeurt.
Aarde draagt je, het vuur transformeert je, het water zuivert en de lucht verbind via adem en klank. Maar zonder bewustzijn zijn het slechts natuurkrachten.
Het is jouw aanwezigheid die ze tot een rijke ervaring maakt. Jouw aandacht die hitte in overgave verandert. Jouw intentie die water tot reiniging maakt. Jouw adem die lucht tot gebed maakt.
Bewustzijn is het element dat waarneemt zonder te oordelen en voelt zonder meteen te willen veranderen. Dat aanwezig blijft, zelfs wanneer het intens wordt. In de zweethut wordt dat vijfde element wakker. Wanneer spirit ontwaakt. In het donker, zonder afleiding, kun je niet anders dan jezelf ontmoeten.
Je wordt je bewust van je gedachten, je grenzen en je patronen. Maar ook van je kracht, je zachtheid en je hart. Daar ligt de verdieping, de elementen werken niet alleen buiten je. Ze bewegen ook ín je:
Bewustzijn is de ruimte waarin dit alles plaatsvindt. Wanneer je dat beseft, verschuift er iets. Je bent niet langer overgeleverd aan de hitte of de emotie. Je bént degene die het ervaart. En in dat besef ontstaat vrijheid. Misschien is dat wel de diepste spirit van de zweethut:
Niet dat de elementen jou vormen maar dat jij, als bewustzijn, leert dansen met de elementen.
En in die dans herinner je je wie je werkelijk bent.
In veel tradities, zoals bij inheemse volkeren in Noord- en Zuid-Amerika, wordt de drum gezien als een levend instrument. De drum staat symbool voor het hartritme van de aarde, verbinding met natuur en voorouders, intentie en persoonlijke kracht. Tijdens het maken van een drum wordt vaak aandacht besteed aan het zetten van een vaak persoonlijke intentie, dankbaarheid voor het gebruikte materiaal (hout, huid), en een ritueel moment bij het opspannen of “tot leven wekken” van de drum.
De “spirit van de drum” kan ook jouw eigen energie zijn die je in het instrument legt. De keuzes die je maakt (kleur, strings en versiering), de intentie waarmee je werkt en de ervaringen die je meeneemt in het proces. Daardoor voelt een zelfgemaakte drum vaak krachtiger of persoonlijker dan een gekochte drum.
Tijdens een drummaking weekend ontstaat er vaak verbinding met de andere deelnemers in de groep. Omdat iedereen een gedeeld ritme heeft en een gezamenlijke ceremonie of (eerste) drumcirkel beleeft. Die gezamenlijke beleving wordt ook vaak “de spirit van de drum” genoemd. Een drummaking weekend begint zelden met alleen hout en huid. Het begint meestal met een verlangen. Een verlangen naar ritme. Naar eenvoud. Naar iets "oers" dat onder de lagen van het dagelijks leven ligt te wachten.
Wanneer mensen spreken over “de spirit van de drum”, bedoelen ze iets wat moeilijk in één zin te vatten is. Misschien is het is de ervaring is dat een drum méér is dan een instrument. Jouw drum is de drager van jouw verhaal en van jouw intentie. In veel inheemse tradities, wordt de drum gezien als de stem van de aarde. Het ritme wordt vaak vergeleken met een hartslag, het eerste geluid dat we als mens horen in de baarmoeder. De drum herinnert ons aan dat oorspronkelijke ritme. Het herinnert ons aan thuiskomen in onszelf en in ons lichaam.
Bij sjamanistische culturen werd (en wordt) de drum gebruikt als voertuig tussen werelden: een middel om contact te maken met het spirituele veld, met voorouders of met innerlijke wijsheid. Niet omdat de drum “magisch” is, maar omdat herhaling van ritme het bewustzijn kan veranderen. Het brengt focus, verstilling, soms zelfs trance.
Bijna iedereen voelt iets wanneer een drum begint te klinken. Ons lichaam reageert, je adem verandert en je voeten willen bewegen.
Dat is de spirit van de drum.
Tijdens een drummaking weekend wordt niet alleen een instrument gemaakt; er wordt een relatie opgebouwd.
Je begint vaak met losse materialen zoals een houten frame, een dierenhuid, strings van het dier. Op het eerste gezicht zijn het objecten. Maar al snel verandert de benadering.
Er ontstaat aandacht. Waar komt het hout vandaan? Van welk dier is de huid? Wat betekent het om met deze materialen te werken? Achterliggend zit vaak de gedachte van wederkerigheid. Als we iets uit de natuur ontvangen, doen we dat met respect. De begeleiders nodigen deelnemers uit om stil te staan bij dankbaarheid voor het dier en de boom. Niet uit schuldgevoel, maar uit erkenning van verbondenheid. Wanneer je de natgemaakte huid over het frame spant en de strings kruislings aantrekt, gebeurt er iets bijzonders. Het vraagt kracht, zachtheid, geduld én vertrouwen. Je handen werken, maar je hoofd wordt stiller. Langzaam zie je vorm ontstaan en voel je "dit wordt mijn drum".
De beweging die je maakt inspannen en daarna ontspannen is net als in het leven. Door je inspanning creëer je iets moois om daar te ontspannen en te genieten van je creatie.
Op het moment dat de huid droogt en zich strak trekt, hoor je de eerste klank. Vaak is dat een emotioneel moment. Alsof iets wakker wordt. Letterlijk in de drum maar vaak ook in je lichaam.
Er liggen verschillende filosofieën onder zo’n weekend:
Ritme is universeler dan taal. Voordat we spreken, bewegen we. Voordat we redeneren, voelen we. De drum herinnert ons aan dat pre-verbale weten dat in een ieder van ons aanwezig is.
Veel tradities geloven dat intentie invloed heeft op hoe we iets ervaren. Wanneer je een drum maakt met een duidelijke intentie, bijvoorbeeld kracht, heling en creativiteit, wordt het instrument een anker voor die kwaliteit. Elke keer dat je speelt, herinner je jezelf daaraan.
In een wereld van snelheid is handwerk een tegenbeweging. Het vertraagt. Het vraagt aanwezigheid. Het brengt je in het hier en nu. Door die aandacht die je besteed in het moment vergroot je de waarde.
Een drummaking weekend is zelden individueel. Je werkt samen in een ruimte waar anderen hetzelfde proces doormaken. Er wordt gelachen, soms gehuild, soms in stilte gewerkt. Die gedeelde energie draagt bij aan wat vaak de “groepsspirit” wordt genoemd. Door de anderen om je heen krijg je gelijk mooie spiegels, waardoor je nog rijker kan worden. Dit versterkt het gevoel van verbinding en bedding want je beweegt samen door zo'n weekend heen.
Wat bijzonder is: de spirit van de drum blijft niet op het weekend. Iedere keer dat je speelt, activeer je opnieuw wat daar is ontstaan in je hart, mind en lichaam.
Misschien gebruik je je drum in een meditatie, misschien in een drumcirkel, misschien gewoon thuis, wanneer je behoefte hebt aan gronding. De drum vraagt niets ingewikkelds, alleen maar aanwezigheid. Telkens wanneer je het ritme volgt, herinnert iets in jou zich dat er een hartslag in alles is en dat jij daar deel van uit maakt. Met je hele zijn, lichaam en ziel.
Het Hart van de Drum – Het Frame als Fundament. Tijdens het drummaking weekend draait alles om verbinding. Verbinding met het materiaal, met het ritme, met jezelf. Eén van de meest bijzondere onderdelen van dit proces is het kiezen van het drumframe. Want het frame vormt letterlijk én energetisch het hart van jouw healingdrum.
Maar naast het energetische aspect is het frame ook technisch gezien de basis van klank, draagkracht en duurzaamheid. Symbolisch staat het voor het lichaam van de drum. Want het frame draagt letterlijk de huid.
De meeste drumframes zijn gemaakt van één enkele houtsoort. Puur en zonder vermenging. Dat betekent dat de klankeigenschappen van het hout niet worden beïnvloed door andere houtlagen, wat bij veel industriële drums, multiplex- of samengeperste constructies, wel het geval is.
De frames die tijdens het weekend worden gebruikt zijn:
De gemiddelde dikte van het frame ligt meestal tussen de 8 en 12 mm.
Dit is bewust gekozen: dun genoeg voor resonantie, stevig genoeg om de spanning van de natte huid te dragen.
Elke houtsoort verschilt in:
Dat heeft directe invloed op de resonantie, hoe lang de toon blijft klinken, warmte vs. helderheid van de klank en de projectie van het geluid. Bijvoorbeeld:
Hoewel de huid (vaak eland, hert, paard bizon of schotse hooglander) uiteindelijk sterk bepalend is voor het karakter van de drum, fungeert het frame als klankkast: het bepaalt hoe de trillingen worden ondersteund of afgeremd.
De frames zijn handgemaakt en verkrijgbaar in:
Een volledig ronde drum verdeelt de spanning van de huid volledig gelijkmatig.
Dit resulteert vaak in een vloeiende, ronde toon, minder spanningsconcentratie op specifieke punten en een harmonisch trilling patroon. Bij meerhoekige frames ontstaat een minimale variatie in spanning op de overgangspunten. Dit kan zorgen voor een iets duidelijkere puls in de klank en een subtiel ander vibratiegevoel in de hand. Het verschil is niet extreem, maar wel voelbaar. Vooral voor wie sensitief werkt met klank.
De bovenrand van het frame is zorgvuldig afgerond en glad geschuurd. Dit gebeurt tijdens een drum making weekend.
Bij healingdrums is deze rand meestal:
Waarom?
Een afgeronde rand op een drumframe:
Bij dit proces wordt uitsluitend gewerkt met de huid zelf. Door lange slierten te knippen van de huid, wordt "de string", gecreëerd waarmee de huid verbonden word aan het frame.
Technisch betekent dit:
Er wordt geen metalen spanring gebruikt, geen koordsysteem en geen mechanische spanning. Dit maakt de drum lichter van gewicht, vrijer in resonantie en directer in vibratieoverdracht naar het frame. Het is een minimalistisch systeem dat volledig vertrouwt op de natuurkundige eigenschap van krimpende vezels.
Een goed afgewerkt massief houten frame:
Omdat het een organisch instrument is, blijft de drum zich aanpassen aan klimaat en gebruik. Dat maakt iedere drum uniek en levend.
Wanneer je een frame in handen neemt, voel je:
Maar wat je ook voelt, zonder dat je het misschien beseft, is:
Jouw lichaam reageert instinctief op die eigenschappen.
Vanuit technisch perspectief kies je dus een combinatie van:
Vanuit energetisch perspectief kies je een bondgenoot. En precies daar komen ambacht en intuïtie samen in het Drum Making Weekend.
Motivator, Trainer, Ademcoach, Trainingsacteur
I will be back soon
